Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de rechterhand. Dit kruis maakten ze drie keeren. Toen begon ja nu weet ik het, doch op dat oogenblik snapte ik er niets van toen begon een gebed in het Spaansch. Na afloop maakten zij weer driemaal hun kruis met de kushandjes op den koop toe. Den volgenden morgen gingen zij zeer godvruchtig ter communie. /

Zondag 10 Mei. Laatste morgen. Te 7 uren begon de H. Mis, juist toen de «’sjacob» voorbij stoomde, terugkomende van Gorontalo. Allen waren op z’n Paaschbest uitgedost want we vierden vandaag Paschen, Hemelvaart en Pinksteren te gelijk,' althans in den geest, en in mijn preek, om hen eenigszins op de hoogte te stellen in welken tijd van het kerkelijke jaar wij leefden, en hun verder te vertellen wat ze te doen hadden, als straks l oewan Padri weer zo.u zijn heengegaan. Want aan alle dingen komt een einde zoo ook aan deze mijne dienstreis. Nu moest alles gauw gauw bij elkander worden gepakt, zoodat het ontbijt er weer bij inschoot. Nog kwam men aandragen met paarlemoer-schel])en, groote en kleine ; onderzeesche planten, tali-aroes, klappers en vruchten, alles voor de reis. Het afscheid was teeder; ze kusten mij de hand; ’t was tot w’eerziens in de maand November. Doch er was éen gelukje bij. Ik behoefde niet terug te zeilen naar Bangaai. Kapitein G. Boon had met mijnheer Sexson afgesproken, om mij met de «Premino» te brengen in de Pelengstraat; dan zou de «’s jacob» daar stil houden en den pastoor oppikken. De zee was echter stil en glad, zoodat het niet noodig was de Peleng-straat in te varen, en bleven wij rondzwalken in volle zee totdat de «’sjacob» in zicht kwam. Het werd me wel een beetje benauwd om het hart, toen ik in een nog-al-kleiner schuitje moest stappen zoo in volle zee, (want die gladheid der zee is altijd betrekkelijk), om op de «’s Jacobs» te komen, ’t Lukte evenwel. De Iste stuurman stond onder aan de trap om me te helpen, alle passagiers hingen over de verschansing te kijken, heetten mij welkom, niet het minst kapitein Boon op de brug, wien ik onmiddellijk ging begroeten en bedanken voor zijn vriendelijke attentie. De «Premmo» zeilde weg. Aan de kust stonden alle andere Manillaneezen te

Sluiten