Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

koffiebruinen rug, legde de vlechter zijn latjes op den grond in de gewenschte orde, draaide zich nu eens links, dan weer rechts om hier wat in te schuiven, daar wat aan te kloppen, totdat al heel spoedig een staaltje van Javaansch vlechtwerk geleverd was, waarmede de missionarissen zeer in hun schik waren en dat zij zorgvuldig pakten in hun koffers om hun Papoea s eens te toonen, wat die schrandere Javanen met hun bamboe deden.

Zoo heeft de Javaan reeds eeuwen geknutseld en getobd met zijn uiterst primitieve middelen. Groote aanleg voor het handwerk valt in hem te bespeuren. Jammer maar. dat hij altijd zoo bang is voor nieuwigheden en daarom slechts gedwongen van de Westersche beschaving wil leeren. Hij is ajs de vogel, die zijn nest bouwt wel keurig-mooi en verbazend vernuftig, maar altijd hetzelfde nest, nu en voor honderd en voor duizend jaren.

Gaarne zou ik U nog iets vertellen 'over den Javaanschen werkman en koelie; doch ge hebt geen tijd meer; onze wandeling werd wat lang en ons gekeuvel niet minder. Ik hoop echter, geachte weldoeners en weldoensters, dat ge geeri spijt hebt van onzen tocht en dat ge het mij niet kwalijk neemt, dat ik U. «van alles wat» verteld heb. ’t Was ook maar een praatje, niet waar? Dus tot een volgenden keer! ~

Intusschen beveel ik onze dierbare Javanen-Missie ten zeerste in uwe vurige gebeden, H. Communiën en in uwe weldadigheid aan. Bidt, opdat het bijgeloof en ongeloof, ook bij den Javaan gevoed en aangekweekt, mogen plaats maken voor ons H. Geloof, dat de missionarissen met Gods hulp onder opofferingen van allerlei aard, hem verkondigen, en aldus zijn stoffelijk welzijn, zijn zedelijke verheffing, zijn verstandelijke ontwikkeling, maar bovenal zijn eeuwig heil bewerken.

J. MULDERS.

Sluiten