Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De eersten staan tot midden op den weg vóór de kerk. Daar gaat de bel. Nu vooruit! Voorop een troep met witte baadjes, dat zijn de deftigen; daarna met grijze baadjes, dat zijn de burgers; dan met bonte sarongs om de schouders, dat zijn de boeren van Halat en Tomoe; en eindelijk nog een heele troep klein grut in négligé, aspiranten voor de eerste H. Communie. Wat een rij! Daar komt geen eind aan! Eindelijk ia de stoet binnen. Volgen de mannen en jongens uit de kampongs. De vrouwen en meisjes zitten al lang in de kerk te wachten. Alles propvol. Die er niet in kunnen moeten met de nakomers die zijn er hier ook, vooral van Rotting! buiten de wacht maar houden. Welk een verandering bij een jaar geleden! Moge ’t zoo voortduren!

Wel druk voor den Toewan. Maar beter druk, dan geen werk. Sommige dagen zoo als met Paschen en Kerstmis is ’t toch een beetje te bar. Vooral met Kerstmis.

Dan wil alles op den eersten dag tot de H. Communie gaan en liefst onder de vroegmis. Toen ik daags voor Kerstmis ’s morgens geruimen tijd en na den middag van 3 tot bijna 8 uur in de heete kerk had biecht gehoord en na ’t souper, blij dat de drukte was afgeloopen, rustig mijn brevier zat te bidden, kwam daar de meester van Halah aan. .«Toewan hier ben ik nog met 16 jongens van Halat en Tamoe om te biechten, ze konden niet eerder komen >, en ’s avonds om half tien op’t punt van mijn half suffe brein op de kussens neer te vlijen kwam er nóg een: «Toewan, ik kom te paard van Halat, ik wou nog even biechten». «Nou jongen, ’t heeft zoo’n haast niet, morgen is er weer een dag; en overmorgen is ’t nog even goed. Jelui zoudt den Toewan dood maken en wie zal je dan helpen?» «Eppang Toewan, goed mijnheer.» Dat de Toewan ooit moe wordt, daar schijnen ze niet aan te denken. Als zij maar geholpen zijn zooals ze ’t liefst willen. Doch gaat het niet, dan is ’t ook goed.

U ziet ’t Kerstfeest heeft hier ook veel aantrekkelijkheid, ’s Morgens om drie uur werd ik al wakker van ’t gepraat voor de kerkdeur. Nu, ’t was ook mooi voor hier. De vergulden kroon, een pronkstuk uit de oude kathedraal van Batavia,

Sluiten