Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en netjes: Men had het niet beter kunnen wenschen. Een ieder was dan ook content, de Portugeezen op ’t perron bemerkten dat zeer goed, de verhouding werd al vriendelijker, en onder een hoeraatje en met wuivende handen stoomden we heen. Slechts korten tijd volgden we ongeveer de Delagoa-baai, maar weldra was ree en baai voor ons verborgen en bevonden we ons in dorre woeste streek; geen wegen, geen menschen, alleen hier of daar een enkele kafferkraal. Het was wel goed dat het langzaam aan beter werd, zoo bleef de blijde verwachting er in. Het deed wel eenigszins vermakelijk aan, in zoo’n onherbergzaam land, een klein maar net gebouwd station te vinden. Hooger op werd het gaandeweg beter en toen de trein voor ©en der grootere stations stopte en ons de gelegenheid werd geboden om een kwartiertje uit te stappen, stormden allen naar buiten, de fototoestellen kwamen voor den dag, en kaffers en kralen werden gekiekt. Men kocht hen voor hooge prijzen de nederige en primitieve muziekinstrumenten af, die men er vond, meest alles strijkinstrumenten en voor zoover ik zag eensnarig. Bij een volgende stopplaats hadden we wat langer tijd en ’t was hoogst interessant de verschillende typen daar te bezien. Later gedurende den dag hadden we nog overvloedige gelegenheid de menschen en hun woningen van nabij te bekijken. Hun woningen of kralen staan gewoonlijk met eenige bij elkaar en zijn zeer primitief gebouwd: een ingang van een meter hoog, veelal dicht bij riviertjes zoo mogelijk op of bij een schaduwrijk plekje en eenigszins van den weg verwijderd.

Een kegelvormig dak met breed vlak, bijna tot op den grond reikend, terwijl de wanden over ’t algemeen zeer laag zijn. In die wanden is de eenige opening een gat van + een meter hoog waardoor men diep gebogen de kraal binnen gaat. Dat is de eenige verblijfplaats voor heel de familie, bij wind of bij slecht weer wordt binnen de kraal een klein houtvuurtje gestookt, hun voedsel scheen hoofdzakelijk te bestaan uit gestampt maïs. Toch zag ik op een punt, waar wel een vijftiental kralen bijeen stonden, dat bij een paar groote boomen een paar kaffervrouwen het toezicht hielden op eenige groote ketels, die boven snel aangelegde Vuren nauwelijks het voedsel bevatten van al de

Sluiten