Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verschillende missieweken, het Eerste Nederlandsche Missiecongres: quorum pars magnafuit: méér dan menigeen vermoedde zat achter dit alles de nobele gedachte en de drijvende kracht van Prof. Dr. Jan Smit.

Als we dan nog memoreeren zijn ijveren voor het Werk der inlandsche priesters, dan is zeer duidelijk gezegd, dat hij, in eigen land, reeds missionaris was, en dat het hooge Noorden aan hem een bisschop krijgt, uitmuntend in apostolische ervaring en apostolische liefde.

VARIA

DOOR G. JANSSENS S. ]

Het jaar 1922 is wel bij uitstek een jaar van jubilea en feesten op Missiegebied. Vierden we onlangs den 300-jarigen herdenkdag der heiligverklaring van den grootsten aller missionarissen, den H. Franciscus Xaverius, den Mei a.s. zal het honderd jaar geleden zijn, dat het „Genootschap tot Voortplanting des Geloofs’ te Lyon werd opgericht. De eerste steen van dit wereld-omvattend bouwwerk van het meest universeel missie-steunend karakter was reeds gelegd in 1806 door de dames Jaricot en Petit. Het jaar 1822 zag echter den definitieven af bouw van haar grootsche plannen; een vereeniging werd gesticht, die van de heele katholieke wereld een dagelijksch gebed en een wekelijksche aalmoes vroeg voor de Missies. Sedert is er geen land, dat niet een afdeeling heeft dier vereeniging, zij het dan onder een anderen naam en met min of meer zelfstandig karakter, zooals in DuitschlancJ de ~Franciscus Xaverius-Verein”, of in Oostenrijk de „Leopoldinnen-Missionsverein . Het is niet mogelijk in enkele woorden het ontzaglijk vele goede te vermelden door het jubileerende genootschap in den loop ééner eeuw aan de Missies bewezen. Aan haar steun, geestelijk, maar vooral stoffelijk, dankt menige thans bloeiende missie haar redding en behoud in donkere dagen van gebrek of verslapping. Haar invloed op het gepresteerde missiewerk der verloopen honderd jaren, blijkt welsprekend genoeg uit het feit, dat het genootschap in dien tijd totaal

Sluiten