Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

genaamd boeta idjo, „de groene reus”. Zooals dit gewoonlijk geschiedt met dit slag van volk, kon hij het met zijn kleinere medemenschen niet al te best vinden. Dezen, zijn tyrannie moede, besloten dan ook daar een eind aan te maken en terwijl de reus op zekeren nacht rustig lag te slapen, hakten zij hem den kop af. De kop, waar zij verder toch niets meer mee konden doen, werd het wijde luchtruim ingeslingerd. De romp, die van stevig maaksel bleek te zijn, werd zorgvuldig uitgehold en men fabriceerde er een mooie lësoeng uit.

De reus ondertusschen was over deze behandeling natuurlijk woedend en zijn door het luchtruim zwevende kop begon zijn woede te koelen op het eerste het beste voorwerp, dat onder zijn bereik kwam. Dit was toevallig de maan. Onmiddellijk begon hij die op te eten. Met schrik bemerkten dit de aardbewoners. Want zij hadden hun maan lief en zouden haar niet graag willen missen. Maar goede raad was duur. De maan en de kop van den reus lagen nu eenmaal buiten hun bereik. Een heel pintere vond de oplossing: als de reus de maan opat, moest deze toch in de maag terechtkomen! Welnu, de romp van den reus had men nog hier; men had dus niets te doen dan te zorgen, dat de maan niet in de maag kon komen.

Aanstonds begon men nu met alle geweld op den tot lësoeng uitgeholden romp van den reus te trommelen en te beuken. En met succes. Het werd Batara kala te machtig en hij zag zich genoodzaakt de maan wederom uit te spuwen. Tot groote vreugde natuurlijk van de aardbewoners.

De kop van Batara kala zwerft nog steeds door het luchtruim en ontmoet van tijd tot tijd ook nog wel eens de maan. Altijd probeert hij het weer. Maar men heeft nu eenmaal het middel gevonden om hem onschadelijk te maken en steeds moet hij het dan ook weer opgeven.

Helaas is men echter vergeten, welke lësoeng eigenlijk uit den romp van den reus is gemaakt. Daarom trommelt iedere Javaan maar op zijn eigen lësoeng, dan hebben ze zeker de bedoelde óók te pakken. En dat blijkt dan inderdaad wel uit het succes, dat deze bewerking steeds heeft; De maansverduistering houdt altijd weer op!

Sluiten