Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kokende lava besproeit of met asch bedekt: aan den voet kronkelt zich de bruisende Brantas, waaraan het vredige Kediri.

Onbeweeglijk staarde Santosa naar zijn vaderstad, naar het welvarende Kediri, dat bijna verdween tusschen de dessa’s.

„Zou ik terugkeeren vóór’t te laat is... of verder gaan naar

Moentilan... te voet... God weet hoever... met niet meer dan 50 cent op zak ” Toen dacht Santosa aan de jongelui van z’n stad, die hij onder de laatste groote vacantie wat nader had leeren kennen, bewonderen en waardeeren om hun ontwikkeling, die zij elders op verschillende middelbare scholen hadden opgedaan. Hij zag ze nog fietsen of druk converseeren met voorname heeren, liefst in ’t Hollandsch, tot stomme verbazing van ’t domme publiek. Dan hoorde hij de vriendelijke stem van Soekardjan hem uitnoodigen naar Moentilan te gaan, waar hij.

EEN PASAR OF JAVAANSCHE MARKT (blz. 4)

Sluiten