Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Doel voelde zich verongelijkt. _ De volgende Zondag, dat er weer Mis was in het schoolkerkje, was Doel er niet.

Het leven ging z’n gewone gang rondom hem in de dessa. lederen Donderdagavond kwamen de menschen bijeen in het huis van den katholieken onderwijzer en luisterden naar de catechismus-les van den pastoor. Dat Doel daar niet meer kwam, was voor de menschen al weer gewoon geworden. En ze vroegen elkaar, wanneer hij zou gaan trouwen in de moskee met dat meisje, voor wie hij z’n geloof had vaarwel gezegd.

Ditmaal trof de pastoor het. Zoo dikwijls was hij, als hij maar even een uurtje van z’n drukken dag kon vrij maken, naar Doel’s huisje geweest, en altijd was het ’t zelfde: Doel was er niet, en waar hij wèl was, wisten ze niet. Ditmaal was hij er wèl. Met ’n onverschillig gezicht zat hij op de ambèn, klaar om op z n harden kop alle strafpreeken van den pastoor te laten afketsen. Maar de pastoor zocht een anderen toegang. Doel wist toch wel, dat het nu Paaschtijd was. En dat iedere kathohek-gedoopte verplicht was, z’n Paschen te houden. Hij moest maar ns komen biechten: niet in ’t schoolkerkje midden tusschen z’n dessa-genooten, maar naar de stad. En dan zouden ze ook eens kunnen praten over z’n trouwplannen, niet over geldleenen voor den bruiloftsdag, natuurlijk. 211_ _ 1 « «

INiet lang kon de pastoor blijven praten. Hij nam afscheid van Doel, die z n aandringen om te komen biechten beantwoordde met n: „Inggih, [Rama” (ja. Pastoor), strak vóór zich ziend met een effen gezicht, waarop weinig te lezen stond. De pastoor ging weg, en beloofde zichzelf, dat hij eens speciaal zou denken aan Doel bij de H. Mis van den volgenden morgen.

Doel had begrepen.

Nog een tijdlang bleef hij op de ambèn zitten, stil voor zich uitstarend. Vroeger, bij de lessen van Rama Pastoor, had hij wel dikwijls genoeg gehoord, dat de pastoors naar Java waren gekomen, om de zielen der Javanen, en niet op de eerste plaats om ze scholen en stoffelijke vooruitgang te brengen; maar eerst nü was het hem duidelijk, wat dat voor hem beteekende. Nu zag hij z n ongelijk: hoe hij onredelijk kwaad was geworden op

Sluiten