Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een troost en zeker onderpand zijn voor de toekomst, dat het zooals eens bij de kribbe, juist de armen en kleinen zijn, die in het hartje van Java de eerste openlijke hulde en betuiging van aanhankelijke liefde aan Christus brengen.

De missie in het bergland van Kalibawang is natuurlijk bij alle lezers van den St. Claverbond bekend. Daar, en nog wel in het armste gedeelte, had op Zondag 14 Juli 1.1. voor de derde maal de groote, jaarlijksche processie plaats. Het was wel geen eclatante gebeurtenis, die de aandacht der wereld trok, maar wel een heerlijke uiting van eenvoudig, levendig geloof en trouwe, oprechte liefde, die allen, die er getuigen van waren, diep onder den indruk bracht.

s Morgens reeds vroeg op pad gegaan, bereikten wij tegen acht uur het school-kerkje van Plasa-Promasan, waar de processie zich zou opstellen. Het was er een drukte van belang. Reeds tweemaal was er de H. Mis opgedragen en juist stond de eerste Javaansche Missionaris, Pater Satiman S.J., op het punt om voor de derde maal op dien dag het H. Kruisofifer in het armoedige kerkje te gaan hernieuwen. De drie schoollokalen, waaruit de tusschenschotten waren weggenomen, zoodat er een flinke ruimte ontstond waren tot een bedehuis hervormd en geheel gevuld.

Onder deze derde H. Mis begon buiten reeds het opstellen der processie. Dat was inderdaad ook geen kleinigheid, al was alles van te voren zoo goed mogelijk geregeld en uitgelegd. Alle onderwijzers en catechisten wisten, voor welke groepen zij te zorgen hadden en waar hun plaats was. Maar iets verklaren en het practisch uitvoeren is nog niet hetzelfde. Het had dan ook nog heel wat in en ’t was maar goed, dat er bijtijds een begin mede was gemaakt, want het werd toch nog negen uur, voor de processie zich in beweging kon zetten. Doch hoort! daar klinken plotseling de heldere tonen van het Angelusklokje en rolden voort door de valleien en kaatsten terug tegen de bergwanden. En daar ginds in de verte uit andere dessa s klonken, als ten antwoord, nieuwe klokketonen. Het was alsof zij aan de goede bergbewoners, deze nieuwe kinderen Sions, in blijden jubel toezongen: Ecce rex tuus venit tibi: Ziet, uw Koning komt tot u!

Sluiten