Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slaat: de groet aan den Paus, die binnenkomt; die stil en vol innerlijke kalmte Uw hand zegenend heft boven de duizenden, die gedromd staan beneden op het plein om hun hulde te brengen aan II Papa-Re, hun Paus en hun Koning;

Gij zult zeker ook Uw behagen vinden in onzen pretentieloozen groet, die toch komt recht uit het hart.

Voor ons is Hij, die daar zetelt in Rome, ’t midden der wereld, nog altijd de Petrus van Galilea, hij moge dan Gregorius, Leo of Pius heeten. En Petrus, dat is Christus.

Gij zijt de rots der Kerk: steiler en minder verwrikbaar dan de rotsen aan onze Zuidkust, waar de branding van een oceaan op stuk slaat; ~ hooger dan onze vulkanen, die hun kegels zoo trotsch het blauw inpriemen. Want op het graniet van de „petra Christi slaat stuk de branding der tijden en verspat de golfslag van het ongeloof tot nietig schuim; zijn top beheerscht de heele wereld en reikt tot in de eeuwigheid.

Wij voelen ons gelukkig, U, Stedehouder van Christus, onzen Vader te mogen noemen en bij den oproep van onze herders: „Oremus pro pontiflce nostro Pio, laten we bidden voor Pius, onzen Opperpriester", scharen we ons in de rij met de vele, vele millioenen van onze broeders in andere landen. God zal zijn zegen schenken over Uw bestuur, dat eigenlijk het Zijne is, en steeds meer zullen er zijn, die Uw kinderen worden, ook in het Oosten!

Sluiten