Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Familic-omstandigheden ?

Het meisje werd geroepen? Wist zij dat haar vader haar kwam halen? en waarom?

O neen, zij wist van niets. Was zij hier niet meer op haar gemak? O ja! zij was hier zoo graag, zou zoo graag blijven, altijd blijven bij de Zusters!

Zal ik vader dan schrijven, dat hij maar beter doet thuis te blijven? Ja! Neen! Want zij moest ook aan haar ouders gehoorzamen. Misschien moest zij thuis helpen. Helpen, wat? ~Tranen, een vloed van tranen,” was het antwoord. En de Moeder zond haar heen. Geen tranen, geen veinzen, kan haar de bittere waarheid verbergen. Als ze tenminste haar geloof behoudt, bad Moeder. De hartstocht, de onverzettelijke hartstocht van zonnige Javaansche meisjes kende zij genoeg, om te weten dat alle verder aandringen vergeefsch zou zijn.

Vader kwam. Het baarde geen verwondering, toen de man voor de waarheid uitkwam. Ziet U, zijn dochter was zeventien jaar, had veel geleerd, maar ziet U, het was Javaansche gewoonte, dat zij nu in het huwelijk moest treden. De meeste meisjes van haar stand waren al gehuwd, hij zou ~maloe”, verlegen worden als zijn dochter, al zoo groot, nog geen bruidegom had. Haar aanstaande echtgenoot was een zeer goede man en zij, dank de zorgen van de Zusters, was braaf.

En hij verzweeg heel wijselijk, dat de glans van het geld, en de eer, die zijn familie zou genieten, zijn eenige reden was.

En Siti Joenani zei niet, dat zij om wille dier positie reeds voor haar terugkeer, zich zelve had verkocht, aan een rijken, jongen man, mohammedaan in schijn, in werkelijkheid zonder eenigen godsdienst.

En op de vraag: De pastoor daar, weet hij ervan, heeft hij toegestemd? bleef zij hardnekkig zwijgen. En zult ge tenminste in de kerk trouwen? ~misschien”!

En toen Moeder Overste aan de Zusters vertelde, dat Siti Joenani, de eerste van haar klas, door haar vader was gehaald, zeiden ze vol medelijden ~arm kind, wat jammer”. Ook de pastoor zei „arm kind” maar de beteekenis was anders.

{Wordt vervolgd.)

Sluiten