is toegevoegd aan uw favorieten.

Geneeskundig tijdschrift voor Nederlandsch-Indië, 1910, 01-01-1910

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wil dus eigenlijk zeggen, verminderden de verschijnselen, doch verdwenen niet. Voornamelijk verbeterden de diffuse, weeke, niet scherp omschreven lepromen en de lepreuse infiltraten en bleven de meer circumscripte lepromen bestaan. Dat bewijst niet veel, want die weeke zwellingen, gedeeltelijk oedemen, verdwijnen het gemakkelijkst. De 30 lijders aan nerveuse lepra verbeterden allen, dat wil dus ook zeggen, dat de anaesthesieën, wat extensiteit betreft, verminderden, doch niet geheel teruggingen. Nu moet men met de beoordeeling van sensibiliteitsafwijkingen bij onontwikkelde personen zeer voorzichtig zijn, omdat hunne opgaven dikwijls zoo weinig betrouwbaar zijn.

Verder is het bekend, dat men bij de lepreuse anaesthesie gewoonlijk vindt een vaste zone, waar de veranderingen constant zijn en daarboven of eromheen een meer labiele zone, waar de afwijkingen van den eenen dag op den anderen op de meest verrassende wijze kunnen veranderen. Ook herhaalde oefening heeft een gunstigen invloed. ') Wij voor ons kunnen dus aan deze waarnemingen niet veel waarde hechten als bewijs voor de specificiteit van het nastine, ook niet, al verfeit D., dat hij in alle tubereuse vormen bacteriolyse zag optreden.

Captain Beauchamp Williams, van wien in een Reuter telegram van 25 Februari 1909 wordt medegedeeld, dat „he had cured two lepers, two practically cured and afifth improved remarkably", had volgens zijn eigen mededeeling in de Bombay Gazette van dien zelfden dag in werkelijkheid de volgende resultaten:

De eerste patiënt Hossein, oud 32 j., sinds 4 jaren ziek, vertoonde talrijke lepromen op het gezicht, de ooren, de armen, borst, rug, nates en beenen. Anaesthesie op de beenen, verminderde sensibiliteit op de handruggen. De huid op die laatste plaatsen is ruw en zweet niet. De algemeene toestand is slecht.

La Pratique dermatologique, Lèpre van E. Jeanselme en Marcel

Sée.