is toegevoegd aan uw favorieten.

Geneeskundig tijdschrift voor Nederlandsch-Indië, 1911, 01-01-1911

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SS. trekken hieruit de gevolgtrekking, dat de werkzame stoffen ontleed waren.

De werkzame stoffen in het zilververlies bleken tegen koken bestand. Er werden ook extracten gemaakt met 0,2% HCI en met alcohol, die gelijke resultaten gaven als die door Fraser and Stanton verkregen. Het extract met absoluten alkohol bereid, dat evenzeer actief was, bevatte zeer weinig stikstof en slechts sporen phosphor. Phytin bleek onwerkzaam.

Schrijvers komen tot de conclusie, dat beri-beri veroorzaakt wordt door het ontbreken van een bepaalde nog onbekende stof (niet door Phosphorgebrek) in het voedsel.

Schrijvers hadden wat nauwkeuriger kunnen zijn in het citeeren van hunne literatuur. Zoo laten zij b.v. Fraser en Stanton in Batavia werken en verwarren herhaaldelijk onderzoekingen van dezen, Eykman en referent. Ik wil hen hierover niet te hard vallen, maar moet protesteeren tegen hunne bewering, dat ik voorstander der toxinetheorie zou zijn, terwijl ik deze van den aanvang af bestreden heb.

Prof. Dr. G. Shibayama. Bericht über die Forschung der Beri-beri an der Ostküste der Halbinsel ltzu in Japan.

Shibayama beschrijft een beri-beri-epidemie in eenige dorpen aan de Oostkust van ltzu gelegen, waar hij in Augustus 1909 een onderzoek instelde. Behalve de beschrijving der symptomen en van de verdeeling der gevallen over verschillende leeftijden, waarbij tusschen 20 en 30jaar de meeste bleken voor te komen, vinden wij een overzicht van de verschillende onderdorpen, en de verspreiding der ziekte over deze. Hierbij is opmerkelijk, dat de visschersdorpen over het algemeen een vrij belangrijk contingent aan lijders leverden, terwijl in de landbouwdorpen zich