is toegevoegd aan uw favorieten.

Geneeskundig tijdschrift voor Nederlandsch-Indië, 1912, 01-01-1912

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

recidieven hadden grootendeels voorkomen kunnen worden, daar er in de literatuur veel over te vinden is. Spreker zelf heeft bij 170 injecties nog geen enkel neurorecidief waargenomen; hij spuit dan ook veel meer in dan de heer Leusden.

De jongere fransche school geeft tegenwoordig 6—8 injecties, telkens 200-400 mgr.; deze methode heeft het voordeel, dat de inspuiting nagenoeg zonder reactie verloopt, zoodat de uitoefening van beroep enz. niet gestoord wordt. Spreker acht excisie van het primair-affect overbodig, en stelt de voordeelen in het licht van salvarsan-behandeling, gecombineerd met kwik en joodkali in flinke hoeveelheid. Alleen zoodoende stelt men de patienten niet noodeloos bloot aan de gevaren van hersen-lues en dergelijke, juist omdat salvarsan het zenuwstelsel zoo gevoelig maakt, en vatbaar voor recidieven.

De heer Leusden antwoordt hierop het volgende: dat in zijn gevallen de primair-affecten zoo hardnekkig weerstand boden aan salvarsan, zal wel te wijten zijn aan het feit, dat zijne patienten, meestal mindere militairen, zich eerst voor behandeling aanmelden als het primair-affect een paar weken oud is, in tegenstelling met de particuliere patienten van den heer ten Brink, die zich in den regel veel eerder laten behandelen. Hiermee staat ook in verband het verschil van opinie in zake het nuttig effect van excisie van het ulcus durum. Is dit zeer jong, dan geneest het zonder induratie achter te laten; is het echter veel later onder behandeling gekomen, dan blijft er wel een induratie achter, in welker weefselspleteu latente syphilis-spirochaeten achtei zullen blijven. Excisie bevrijdt de patienten dus van een steeds

dreigend gevaar.

Wat den invloed van de hoeveelheid ingespoten salvarsan op de reactie betreft: prof. Mendes da Costa heeft aangetoond, dat ook na inspuiting van kleine hoeveelheden hevige reactie-verschijnselen kunnen optreden.