is toegevoegd aan uw favorieten.

Geneeskundig tijdschrift voor Nederlandsch-Indië, 1912, 01-01-1912

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op en wordt de injectie voortgezet, dan beginnen de patienten te hoesten, de hyperaemie van 't gelaat gaat over in cyanose, zij worden hevig benauwd, krijgen een sterke inspiratoire dyspnoe en 't einde is soms een collaps.

Frissche lucht, venapunctie, en in 't geval van een collaps, cardiotonica zijn in de meeste gevallen afdoende hulpmiddelen.

Niet zoo zeer de toxiciteit van het salvarsau als wel de snelheid Waarmede men inspuit, komt volgens mijn meening in aanmerking als oorzaak voor deze verschijnselen. Den eersten keer, dat deze dyspnoe optrad, heb ik de injectie afgebroken; dit is echter niet noodig; het is beter dat men even onderbreekt door de slang dicht te knijpen; worden de verschijnselen ernstig, en wil men bloed laten afloopeu, •clan behoeft men geen nieuwe venapunctie te doen, maar laat eenvoudig de buret zakken. In het tegenovergestelde geval kan men na eenigen tijd de injectie voortzetten, zonder den patiënt nog eens te moeten puncteeren.

Na de injectie werden de menscben met een tandoe naar de zaal terug gebracht, waar ze tot den volgenden dag te bed moesten blijven.

Na afloop van de injectie heb ik nooit dreigende symptomen waargenomen. Koude rillingen, koorts soms tot boven . diarrhee, hoofdpijn waren de gewone verschijnselen,

die 111 aansluiting aan de behandeling optraden. Zij waren echter zelden van dien aard, dat de patienten langer dan een dag te bed moesten blijven.

Verschijnselen, zooals ze beschreven zijn door Galewsky, die na de injectie profuse diarrhee tot 30 X per dag, frequent braken, zware hoofdpijnen, hooge koorts zag optreden, verschijnselen waardoor de menschen soms 8 dagen lang zwaar ziek bleven, heb ik nooit gezien. Wechselmann is de eerste geweest, die opgemerkt heeft, dat deze reactieverschijnselen het gevolg waren van verontreinigd gedestilleerd water; hij heeft het eerst gewezen op de groote voordeelen