Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar nu de schaduwzijde der zaak 1 Om te zwijgen van het misbruik, dat door oprigters en hoofden van ziekenbussen van de aanvertrouwde gelden kan gemaakt worden, vindt men een eerst en groot nadeel van het buswezen daarin, dat de aard der leden van ziekenbussen verbasterd is. Er zijn namelijk allengskens meergegoeden binnengeslopen, die voor vermaken, kleeding en weelde geen geld ontzien, maar wie het aanlokt voor eene geringe som van geneesheer en medicijnen te kunnen profiteren.

Zoo is het aantal ziekenbussen op eene verontrustende wijze toegenomen. Het kon niet anders, of dit moest een hoogst nadeeligen invloed uitoefenen op de goede burgerpraktijk. Verminderde het aanwezen der ziekenbussen het gevaar voor kwade posten in het rekeningboek, deze verbastering van den aard der leden had eene aanzienlijke vermindering van het getal der betalende patiënten ten gevolge, die in schade verre de vroeger langzame betalingen of bankroeten overtrof. Een tweede nadeel van het buswezen werd geboren uit de wijze, waarop de geneesmiddelen worden geleverd. Geschiedde dit volgens eene vastgestelde prijslijst der gebruikte geneesmiddelen, dan moest de apotheker zich wel met eene geringe winst vergenoegen, wilde hij de bus in stand doen blijven, maar hij was in allen gevalle nog zeker van eenige winst. Gevaarlijk werd het geval, toen men de recepten voor eene bepaalde som per recept liet gereed maken, doch het ergst werd de zaak, toen men de geneesmiddelen voor eene ronde jaarlijksche som of tegen eene jaarlijksche som voor elk der leden onder de apothekers aan den minstbiedende liet aanbesteden. Nu had het misbruik zijne hoogte bereikt, en de apotheker werd aan zware verzoekingen blootgesteld. Zoowel het vermeerderd aantal apotheken als het verminderd aantal betalende patiënten maakte velen begeerig naar bussen, al was het ook slechts om leven en bedrijvigheid inde zaak te onderhouden en de te sterke veroudering der artsenijmiddelen te verhoeden. Daardoor daalden de sommen van aanbesteding tot eene ondenkbare laagte. De geheele busaffaire werd nu voor den apotheker een risico, eene speculatie op de gezondheid der busleden. En welk eene speculatie! De weegschaal neigt steeds naar den kant van schade, die bij ongunstige jaren aanzienlijk zijn kan, en slaat zij soms bij een gunstig jaar naar de winstzijde over, het is slechts zeer gering. Welk eene speculatie! Bij begrafenisfondsen, bij levensverzekeringen bestaat berekening, gegrond op statistiek, eilieve, welke is de basis, waarop de berekening des apothekers steunt, wanneer hij eene ziekenbus voor een bepaald geld aanneemt? Is er eenige grond, om het aantal zieken, den aard der ziekten en geneesmiddelen voor een toekomstig jaar vast te stellen? De bus-risico is een windhandel, die den apothekersstand noodeloos ontsiert. En niet alleen dit, maar zij tast ook het karakter van den apotheker aan. —■ Kunstbroeders, wij hebben allen, de een meer, de ander minder, door middel onzer zaak inde behoeften van ons en de onzen te

! voorzien. Welnu, gij hebt voor eene bepaalde som de geneesmiddelen ten dienste eener ziekenbus aangenomen, het is er druk, den ganschen dag stroomt het recepten, gij bemerkt dat u schade dreigt. Broeders, de verzoeker staat aan de deur, niemand heeft gaarne schade, hij spiegelt u verzuim van uwen pligt, qui pro quo’s voor oogenü en indien ge als eerlijke mannen met verontwaardiging het „apage satanas” uitspreekt, dan houdt ge toch met moeite de verwensching terug der ziekenbus , die den arbeid in eene omgekeerde reden stelt tot de winst: hoe minder arbeid, des temeer winst, hoe meer werk, des temeer schade. Die treurige toestand is bekend en erkend. Kan de Regering vanuit haar standpunt in dien toestand geene verandering aanbrengen, laat ons dan zelven handen aan het werk slaan , om de zaak te verbeteren. Zij kan verbeterd worden door onderlinge overeenkomst tusschen de verschillende collega’s derzelfde plaats. En waarom niet ? Wij stemmen toe, de concurrentie is groot, de esprit de corps, de collegiale geest ontbreekt meestal, en het is een Augias-stal, die gereinigd moet worden. Maar wij hebben vertrouwen op het gezond menschenverstand der apothekers, op het ontwaken van het bewustzijn, dat zij door hunne tegenwoordige handelingen niet alleen voor anderen, maar voor zich zelven en hunne nakomelingen den ondergang delven. Bestaan er op eene plaats nog geene ziekenbussen, wij roepen de apothekers aldaar met alle kracht toe; Yereenigt u als een eenig man , vormt een wal tegen den vijand van uw bestaan, laat u door geene schoonschijnende beloften, door geene philanthropisohe beschouwingen, door geen verkeerd begrepen eigenbelang verlokken, want ge zoudt maar al te spoedig tot uwe schade ondervinden, dat ge met die plant een onkruid op uwen akker brengt, hetwelk ge met geen magt meer uit kunt roeijen. Weest veel liever matig in uwe berekeningen bij den burgerstand, opdat ook zij niet naar eene ziekenbus haken. En wat vereenigde pogingen hier vermogen, bewijzen o. a. de steden Arnhem en Utrecht. Zijn er eenmaal ziekenbussen op eene plaats gevestigd, het zal u hoogst moeijelijk vallen ze op te heffen of haren werkkring te wijzigen. Gij grijpt daartoe te veel inden individueelen toestand dier inrigtingen, of liever gij wekt in het maatschappelijk leven verbittering met uwe stadgenooten op. Maar verbetering moet er worden aangebragt, en deze hebben wij in onze magt. —• Hoe groot en onevenredig het getal apotheken op de meeste plaatsen is, het is toch in aantal betrekkelijk geringer dan andere gewone bedrijven, omdat tot het exploiteren eener apotheek een geëxamineerd persoon wordt vereischt. , Het ia ondenkbaar, dat er niet eens een tijd zal komen, waarin deze geëxamineerde personen uit den beschaafden stand zich vereeuigen, om de magt in handen te krijgen en het buswezen te regelen, zooals het hun het best voorkomt en niet zooals het tot heden de Directeuren dier inrigtingen meestal verlangen.

Sluiten