Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

derloog met 10 procentig salpeterzuur af. Het aanhangend salpeterzuur wordt door droging verwijderd. Op gelijke wijze kunnen salpeterzure potassa, salpeterzure baryt en andere nitraten gemakkelijk gezuiverd worden.

Acetas bismuthicus wordt volgens Waeber bereid, door eerst uit 2 deelen nitras bismuthicus basicus door middel van 10 deelen ammonia liquida bismuthoxydehydraat neer te slaan. Dit praecipitaat wordt uitgewasschen , ineen porseleinen mortier fijngewreven en zoo lang geconcentreerd azijnzuur bijgevoegd, totdat de massa niet meer zichtbaar opzwelt. Er zijn hiervoor omstreeks 3 deelen azijnzuur noodig. Vervolgens wordt het zeer volumineus geworden poeder met 3 deelen alcohol uitgewasschen en bij eene zachte warmte gedroogd. De alzoo bereide acetas bismuthicus komt voor als een zeer los , licht, zeer zacht, glanzend wit poeder. Het riekt eenigszins naar azijnzuur , dewijl het dit reeds bij de gewone temperatuur langzamerhand verliest en ineen steeds meer basisch wor ■ dend zout overgaat. Om het ijzeroxyde uit zijne citroenzure en wijnsteenzure oplossingen af te scheiden voor het analytisch onderzoek van Ereygang’s ijzermiddelen (zie bij Geheimmiddelen) werd door Hager de vloeistof eerst met chloorwater of een weinig chloorzure potassa en chloorwaterstofzuur opgekookt en vervolgens gebrande magnesia in overmaat bijgevoegd. Na eenige minuten opgekookt te zijn, werd al het ijzeroxyde afgescheiden en zette zich met de overvloedige magnesia en de gevormde citroenzure of wijnsteenzure magnesia op den bodem af. Dit bezinksel, op een filtrum verzameld , afgewassohen en gedroogd , wordt ineen openen platinakroes sterk gegloeid. Het overblijfsel van ijzeroxyde en magnesia wordt tot afscheiding der magnesia met veel water en eene juiste hoeveelheid azijnzuur overgoten en aanhoudend gekookt. Bij bekoeling praecipiteert het ijzeroxydehydraat uit de kleurlooze oplossing en wordt nu door affiltreeren verzameld, gedroogd, gegloeid enz. Om het alcaloïdegehalte in extractum nucum vomicarum aan te wijzen wordt volgens Dragendorff het extract in zoo weinig mogelijk alcohol opgelost en bij de stroopdikke oplossing het tienvoudig volumen verdund zwavelzuur (1 : 80) gevoegd, dit alles vlijtig dooreengesohud en dan bijna tot kokens verhit. Het mengsel wordt heet gefiltreerd en hetgeen op het filtrum terugblijft met zwavelzuurhoudend water van bovengemelde verdunning afgewasschen. Eiltraat en afwasohwater worden vermengd en na bekoeling met benzine behandeld , om de hierin oplosbare, niet alcaloïdische stoffen te verwijderen. Na afzondering van het benzine neutraliseert men met magnesia en neemt dan de afgescheidene alcaloïden door schudding met benzine op. De benzineoplossing wordt alsdan dooreen stroom droge lucht verdampt en het overblijfsel gewogen. Tinctura nucum vomicarum wordt voor hetzelfde doel eerst tot stroopsdikte verdampt en dan behandeld als boven.

Voor het uittrekken der kleurstoffen uit verfhouten ia het zeer voordeelig, de houten vóór het uitkoken met lauw water te bevochtigen en een geruimen tijd aan de lucht te laten liggen. Uit 1 kilo campêchehout, op die wijze behandeld, konden 5 med. oneen extract worden verkregen , terwijl eene gelijke hoeveelheid hout, op de gewone wijze onmiddellijk met water uitgekookt, slechts 4 oneen extract opleverde. Om stijfselpap voor bederf te bewaren wordt in het British Journal of Photography aanbevolen er dadelijk na de bereiding een weinig alcohol bij te voegen. Aqua haemostatica Pagliari. Ra : benzoës amygdal. . . part. 20 alcohol 90% ... „ 50, sulph. kalico-alumin. crystall. „ 55 , aquae „ 1000. Men lost de benzoë inden alcohol en den aluin in het water op, vermengt beide oplossingen en houdt ze bij eene temperatuur van 60° C., totdat de vloeistof helder is geworden en men 1000 deelen overhoudt. Deze bereidingswijze is eene wijziging van het oorspronkelijk voorschrift vaneen geneesmiddel, hetwelk inde Belgische hospitalen in groote hoeveelheden wordt verbruikt tot het verbinden van atonische zweren en gangreneuze wonden, waarbij het de infectie tegengaat en de genezing bevordert. Inwendig wordt het gegeven als haemostaticum. Volgens verklaringen van Belgische geneesheeren zal bovenstaande bereidingswijze, die met den aard en de oplosbaarheid van de benzoë en van den aluin het meest overeenkomt, het best aan het doel beantwoorden. Electuarium odontalgicum. Ro : mel'l. alb. part. 10, pulv. croci „ 4, spir. menth. piper. „ 5, hydrochlor. morphic. „ 0,15. M. D. S. Om de 10 a 15 minuten een weinig inden pijnlijken tand te brengen. Voorschrift vaneen zeer goedkoopen zwarten inkt van C. von Schoultz. IU : lign. campechian. unc. 6. Coque cum aquae 50 libr. ad colaturam 25 libr.; adde nuc. gallar. pulv. gross. unc. 12, vitrioli martis, gumm. arabic, aa unc. 4 , sacchar. albi unc. 1. M. Voorschriften van alizarine-inkt. Alizarine-inkt is een mengsel van gewonen galnoten-inkt met een weinig houtazijn en indigo-oplossing. Volgens Winternitz digereert men 100 deelen poeder van galnoten met zooveel ruwen houtazijn , dat de vloeistof na digereeren en filtreeren 1200 deelen bedraagt, lost daarin 12 deelen ijzervitriool en 50 deelen arabische gom op en voegt bij de oplossing

Sluiten