is toegevoegd aan uw favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 4, 1867-1868, no 34, 22-12-1867

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pharmacwitiscli WrakbM

VOOK NEDERLAND. ONDER REDACTIE VAN E. J. OPWIJEEA, Apotheker te Nijmegen.

Het Pharmaceuüsch Weekblad wordt eiken Zaterdag uitgegeven hij den Boekhandelaar D. B. CENTEN te Amsterdam. Prijs per jaargang, franco per post, /'4,50. Alle stukken , welke men in dit Blad wenscht opgekomen te zien, gelieve men franco in te zenden aan den Redacteur, onmiddellijk of onder couvert vanden Uitgever uiterlijk vóór Woensdag te Amsterdam of vóór Donderdag te Nijmegen. Prijs der adverlesliën: Van l tot 6 Regels f\.—, elke regel meer 15 Cts., behalve het zegelrecht.

4e Jaargang.

ZOKDA6, 22 December 186?.

ar», 34.

tien Duitscli vonnis betreffende den verkoop van kwikzilver. Onze lezers zullen zich herinneren, dat wij voor eenige toaanden (in No. 53 van den vorigen jaargang) een vonnis hebben besproken der Appingedamsche rechtbank, Waarbij een drogist werd schuldig verklaard aan den verkoop van kwikzilver zonder inachtneming der voorgeschrevene bepalingen voor de aflevering van vergift, en diensvolgens „rhet aanneming en toepassing van verzachtende omstandigheden” veroordeeld werd tot 3 geldboeten, ieder van twee gulden, en inde kosten van het geding. Wij hebben toen ernstig de motieven bestreden, die tot deze uitspraak geleid hebben, en pogen te bewijzen, dat kwikzilver, voorkomende inde Pharm. Neerl., maar niet op de ministerieele lijst der vergiften, door den Neóerlandschen rechter niet als vergift of vergiftige zelfstandigheid kan beschouwd worden , zoodat de bepalingen °mtrent den verkoop van vergiften of vergiftige zelfstandigheden nooit op kwikzilver kunnen slaan. Wij hebben tevens gewezen op het gevaar, dat ons, apothekers, bij oene dergelijke uitlegging der wet dagelijks boven het hoofd hangt, Wij werden in onze meening versterkt door het oordeel vaneen bekwaam rechtsgeleerde, en nu wij in de Pharm. Zeitung de behandeling lezen vaneen overoenkomstig geval, kunnen wij niet nalaten eene vergelijking te maken tusschen de uitspraak eener Duitsche met die e®ner Nederlandsche rechtbank over zulk een belangrijk en dagelijks voorkomend feit inde uitoefening van ons vak. Een kreitsphysicus bracht aanklacht in tegen een apotheker, omdat hij kwikzalf of liever eene kwikzilverbe-Vattende zalf, onder den naam van unguentum ad pedicuos, bij den handverkoop had afgeleverd. De rechtbank Vr°eg advies bij het medicinaal-collegium te Munster, en Verklaarde op dit advies den apotheker voor onschuldig. Dewijl de zalf metallisch kwikzilver bevatte , niet zoo Zorgvuldig verdeeld, als inde officinale grauwe kwikzil-Terzalf, had het collegium zich de vraag gesteld, of het en apotheker veroorloofd is kwikzilvermetaal bij den

handverkoop af te leveren ? Het meende deze vraag volkomen toestemmend te kunnen beantwoorden, en wel op de volgende gronden : 10. Strekt het verbod voor den verkoop van kwikzilverpraeparaten zich alleen uit tot diegene, welke voor inwendig-gebruik bestemd zijn. 30. Metallisch kwikzilver kan in groote doses zonder nadeel ingenomen worden, en is evenals andere metalen, die niet gemakkelijk geoxydeerd worden, niet als scbaj delijk te beschouwen. 30. Het kwikzilver als onontbeerlijk materiaal inde nijverheid, bijv. voor spiegels en vergulding, voor barometers, thermometers en andere physische instrumenten, komt niet voor op de lijst der voorwerpen, waarvan de aflevering bij dén handverkoop aan beperking onderworpen is, noch op de tabula voor de vergiften inde Pharm. Bor. Het mag dus niet alleen door apothekers, maar ook door eiken drogist en groothandelaar in elke hoeveelheid onbelemmerd verkocht worden. Het is genoegzaam bekend, dat, terwijl de Duitsche staatsregeling de rechten der pharmacie hoogelijk beschermt, zij haar tevens aan uiterst strenge wetten en bepalingen onderwerpt. Toch spreekt hier de Duitsche rechter vrij, terwijl de Nederlandsche rechter, die in zijne wet eene even duidelijke aanwijzing vindt, verrordeelt op het onbestemd advies vaneen deskundige, dat „aan kwikzilver niet alle vergiftige eigenschappen absoluut zijn te ontzeggen.” Mcdedeellngen. Ingezonden stukken. DE VOORRECHTEN VAN EEN HTJLP-APOTHEKER IN VERGELIJKING MET DIE VAN EEN LEERLING-APOTHEKER. Na de invoering der nieuwe wet op de geneeskunde kan men den rang van hulp-apotheker slechts verkrijgen na aflegging vaneen theoretisch en praktisch examen. De eisch'en om aan dat examen te voldoen, zijn betrekkelijk vele te noemen, in vergelijking van die, welke vóór de invoering dier wet aan den apotheker gesteld waren,