is toegevoegd aan uw favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 5, 1868-1869, no 5, 31-05-1868

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De gewone apotheken inde steden zijn daartoe voor < meines minder of liever niet geschikt; passender zou- I deh’ reeds de meer beslotene gemeente-apotheken zijn, 1 alwaar men weinig of niet met het publiek in aanraking -komt; het geschiktst echter de apotheek vaneen geneeskundige ten platten lande, die tijd, bekwaamheid en lust bezit, om aan zijne kweekeling de grondbeginselen der receptuur met inbegrip der eenvoudige dagelijks voorkomende geneesmiddelen te leeren, Hr bestaan wel in sommige handboeken hoofdstukken, waarin bijzonderheden betreffende de receptuur beschreven worden, maar wij weten het allen , het gereedmaken van recepten is niet uit boeken te leeren. De kennis van de beginselen der Nederlandsohe taal en der rekenkunde wordt op elke lagere school verkregen. De beginselen der Latijnsche taal, of, zooals nader door den Minister omschreven werd , zooveel noodig is tot het oordeelkundig lezen en verstaan van Latijnsche gedrukte of geschreven recepten, zullen natuurlijk het nemen van privaat onderwijs vereischen. Hoe menig meisje leert echter een tal van nieuwe talen zoo volledig, dat zij daarin met goed gevolg een examen als onderwijzeres aflegt. Welk bezwaar dan voor het aanleeren van de beginselen der oude taal in hare beperkte toepassing op de pharmacie? Onder de talrijke artikelen , die inde laatste nommers der Bunzl. Fharm. Zeitung gevonden worden tegen het opheffen der privilegiën en concessiën inde Pharmacie , waarover in Juni inden Noord-Duitscheu Rijksdag de beslissing verwacht wordt, komt bij de vergelijkingen met den pharmaceutischen toestand in andere landen het volgende over ons vaderland voor . ,°ln de groote steden (van Holland) vindt men inden „regel op de 1000 inwoners 1 apotheek. Daarbij kan zich de pharmacie niet „ontwikkelen”, zooals het wacht"woord van den laatsten tijd heet. Alles wordt als "handel in geheimmiddelen (geschaftlioh geheimmittlerisch) "gedreven, ’s Morgens gaat de principaal er op uit, hij "zoekt zijne klandisie op , zooals eender Heeren zich "uitdrukte: hij bezoekt zieken en schrijft de recepten "voor zijne apotheek voor. Voor den bediende („Be„diensteten”) indien hij er een heeft valt ook nog „wat af, bloedzuigers, koppen zetten enz.” ïaxe bestaat er niet. Tot geluk van de vele apotheken verkeert het „publiek inden waan: „hoe duurder des te beter.” Gaarne erkennen wij, dat de Pharmacie in ons vaderland verbetering behoeft, maar zulk eene lage veroordeeling in den vreemde is onwaar en onverdiend. Zoover is het, Goddank , niet met ons gekomen. Wij blijven steeds van meening, dat bij zulk eene bijzondere zaak als eene apotheek is, beperking van het getal apotheken van staatswege te verkiezen is boven de vrije concurrentie ; beperking en vrije concurrentie hebben beide hare schaduwzijde , maar wij meenen , dat de nadeelen bij de vrije concurrentie inde pharmacie met betrekking tot den stand zelf en tot het algemeen belang overwegen boven de nadeelen , die eene beperking met zich voert, Doch wij zijn er trotsch op

ook bij de vrije concurrentie in ons vaderland op een tal van mannen te kunnen wijzen , die het vak tot groote eere verstrekken , met de meeste nauwgezetheid en eerlijkheid hunne plichten als apotheker vervullen en vaak niet zonder groote opoffering verre van zich afwijzen wat met de waardigheid van hun stand in strijd is. Uittreksels uit binnen- en bulteulandsche tijdschriften. In alle geconcentreerde oplossingen van den bicarbonas natricus van den handel heeft Le Eicque de Monchy, wanneer hij die vóór de filtratie microscopisch onderzocht, zeer kleine levende lichaampjes gevonden, zooals men gewoonlijk met den naam van moleculaire granulcttiën bestempelt. Deze zijn giststoffen inde geheel gewone beteekenis des woords, want zij werken op rietsuiker en zetmeel om ze om te zetten. Op deze lichaampjes nu heeft de Monchy onderzoekingen in het werk gesteld, die hem tot het resultaat hebben geleid, dat zij plantencellen zijn , die reeds eene ontwikkeling hebben ondergaan ; dat zij of hare kiemen nergens elders vandaan kunnen komen dan uit de dampkringslucht, waarin zij zweefden , en dat zij eerst' na de fabrikatie van het zout daarbij gekomen zijn; immers de soda (koolzure soda) wordt bij de bereiding tot bicarbonaat aan eene te hooge temperatuur onderworpen , dan waaraan eene georganiseerde stof weerstand kon bieden. (Compt, rend. en van daar in het Album jler Natuur). Perron, een Fransch inilitair-apotheker, ontraadt de bereiding van extracten inden drogen staat, omdat hunne eigenschappen bij het indrogen gewijzigd worden en zy door hunne hygroscopiciteit zeer onvoldoende inden drogen staat kunnen bewaard worden. Hij beveelt daarentegen bij de bereiding van extracten het bij voegen van glycerine aan. Men voegt de glycerine bij het extract tijdens de indamping. Men kan alsdan het water geheel laten verdampen, want het extract behoudt door de glycerine de consistentie , die het inde praktijk zoo gemakkelijk tot het vermengen onder andere zelfstandigheden maakt. Men behoeft slechts weinig der glycerine bij te voegen en de onveranderlijkheid van dit lichaam, benevens zijne conserveerende eigenschappen, dragen tot het behoud der deugdzaamheid van het extract bij. De extracten op deze wijze bereid, zijn week en kunnen zoowel met water ais met vetten zeer gemakkelijk en innig vermengd worden. Bij extracten , die lichtelijk hars afscheiden en daardoor een korrelig voorkomen verkrijgen, wordt zulks door de glycerine verhinderd. Phosphoretum zineiciim (Phosphorzink) is door Vigier en Curie als de beste phosphorverbinding voor therapeutisch gebruik aanbevolen. Het wordt bereid door dampen van phosphorus over kokend zink ineen stroom droog waterstofgas te leiden. Men verkrijgt het alsdan in prismatische kristallen , opgeblazen of gesmolten, maar steeds van ; eene constante samenstelling: PZn3. Het is grijs van kleur , i wrijfbaar, glasachtig en metaalglanzend op de breuk. Het