Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pharmaceiitisch Weekblad VOOR NEDERLAND. ONDER REDACTIE VAN R. J. OPWIJRRA, Apotheker te lijmegen.

Het Pharmaceutisch Weekblad wordt eiken Zaterdag uitgegeven bij den Boekhandelaar D. B. CENTEN te Amsterdam. Prijs per jaargang , franco per post, ƒ4,50. Alle stukken , welke men in dit Blad wenscht opgenomen te zien , gelieve men franco in te zenden aan den Redacteur, onmiddellijk of onder couvert van den Uitgever, uiterlijk vóór Woensdag te Amsterdam of vóór Donderdag te Nijmegen. Prijs der advertentiën: Van 1 lot 6 Regels fl.—, elke regel meer 15 Cis., behalve het zegelrecht.

5e Jaargang. | XO\UU> 18 April 186». | K“. 51.

BERICHT. De ondergeteekende heeft de eer HH. abonnés te berichten , dat, ten gevolge van de afschaffing der zegelwet, het Pharmaceutisch Weekblad in vergroot formaat zal verschijnen met behoud van den prijs a f 4.50 per jaar. Hoewel voornoemde wet eerst met 1° Juli a.s. in werking treedt, zal reeds met 1° Mei a.s. het Pharmaceutisch Weekblad in 5t vergroote formaat uitgegeven worden. Voor hen, die met het einde des jaars den compleeten Jaargang laten inbinden, zal zulks geriefelijker zijn. D. B. CENTEN, Uitgever. Amsterdam, 15 April 1869, Onder het opschrift: „De publieke apotheek,” vinden wij inde Geneeskundige Courant van Zondag 4 April, een artikel, waarin de Eedacteur op eene eigenaardige en doeltreffende wijze te velde trekt tegen het misbruik der geheime geneesmiddelen. Daar wij het geheel met hem eens zijn , nemen wij zijne woorden over, waarin hij den weg daartoe aanwijst: „Kan men van het misleide publiek niet verkrijgen , dat het anderen met zijn eigen voorbeeld waarschuwt , dan rust minstens op den arts de verpligtiug, om met feiten (woorden helpen niet, deze beschouwt men als orationes pro domo) aan te toonen , aan welke bedriegelijke hoop men zich overgeeft, door geneesmiddelen te halen inde publieke apotheek, waar – van de couranten den inventaris dagelijks den volke verkondigen. Wij sporen ieder arts er toe aan, zoodanige feiten te verzamelen , om ze daarna aan het publiek bekend te maken, terwijl wij zelven zullen beginnen met de waarschuwing tegen een courantenmiddel, ’t welk in den laatsten tijd nog al veel sensatie maakt en , vooral door den behagelijken vorm der aanbeveling, menig kooper

heeft gevonden. Wij bedoelen het middel tegen epilepsie, aanbevolen door Quante-Fröndhoff, te Warendorf in Westfalen. Deze heer annonceert in alle dagbladen, dat hij een universeel middel bezit ter genezing der epilepsie, en dat de desbetreffende brochure bij hem gratis te verkrijgen is. Dit schijnt nu eens regt philanthropisch en onbaatzuchtig te zijn! Men schrijft onmiddellijk aan het adres en ontvangt weldra de verlangde brochure, waarin men de bijzonderheden der kuur , het geneesmiddel enz. beschreven vindt ? Neen , waarin men een massa attesten leest uit alle oorden der wereld, geteekend door dankbare herstelden ; terwijl (om het niet te vergeten) reeds op de eerste bladzijde van het boekske in 13° geschreven staat: dat het medicament zelf (geheim als diens zamenstelling is) alleen bij hem te verkrijgen is , tegen den prijs van 5 Thaler. Men behoeft het middel niet eens aan te vragen ; het is genoeg , dat men de brochure heeft ontboden; want daarbij geeft E. kennis, dat, indien men binnen 5 dagen niet het tegendeel schrijft, hij het geneesmiddel zal overzenden , om daarna onmiddellijk over het bedrag te disponeeren. Het middel zelf bestaat ineen klein zakje, gevuld met de eeue of andere stof, welke men zes maanden op den hartkuil moet dragen. Na 3 maanden begint men hierbij te gebruiken , op voorgesohreven tijden , dropjes vaneen geelgekleurd vocht, terwijl boven dit alles, op drie dagen per week , een tisane moet gedronken worden van flor. tiliae en flor. violar. tricol. In do dieet zijn streng verboden : peulvruchten, varkensvleesch, brandewijn, koffij, en zelfs na de herstelling nog altijd het vleesch van den varkenskop.” Deze kuur , schrijft de Redacteur der Geneesk. Courant, is met de meeste gestrengheid opgevolgd dooreen onzer patiënten , die sinds eenige jaren aan niet menigvuldige aanvallen lijdt van epilepsie, en in zijn habitus nog geen sporen draagt van de kwaal, terwijl hij , tusschen de paroxysmeu , zeer gezond naar ligchaam is en geest. En wat was het gevolg ? Dezelfde gelijkmatige

Sluiten