is toegevoegd aan uw favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 6, 1869-1870, no 10, 04-07-1869

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden. Het is zelfs Vervloeijend. Inden waterbevattenden staat is het geel; gedroogd wordt het helder rood. Het bevat 60 °/0 jodetum hydrargyricum. De bereiding dezer verbinding is hoogst eenvoudig. Men overgiet jodetum natricum met zijn vier- a vijfvoudig gewicht gedistilleerd water en verzadigt deze oplossing bij kookhitte met jodetum hydrargyricum. Nu voegt men bij de vloeistof omstreeks twintigmaal haar gewicht gedistilleerd water. Er slaat jodetum hydrargyricum neder en er blijft opgelost jodetum hydrargyrioo-natricum van de laatstvermclde formule :HgNa224.J4. Men filtreert van het afgescheiden jodetum hydrargyricum af en verdampt de vloeistof tot droog worden. Het verkregen zout moet onmiddellijk bewaard worden in luchtdicht gesloten flesschen, waarvan de stop met paraffine is doortrokken. De oplossing wordt van de volgende sterkte gemaakt: ft- jodeti hydrargyrico-natrici gramm. 1,66 aquae destillatae n 100,00. 1 Gramme of omstreeks 20 droppels dezer oplossing bevat 1 centigramme jodetum hydrargyricum. De injecties moeten geschieden met een spuitje van zuiver zilver. Het gebruik van dit zout behoeft zich overigens niet enkel te bepalen tot subcutane injecties. Men schrijft dikwijls het jodetum hydrargyricum inden oplosbaren vorm voor en de gewoonte doet daarvoor het jodetum kalicum bezigen, terwijl de vrees voor eene niet volkomen oplossing eene overmaat van potassiumzout doet nemen. Het gevolg daarvan is, dat het geneesmiddel den prikkelenden en onaangenamen smaak der potassiumzouten bezit en tegenzin verwekt. Zulks is niet het geval bij het gebruik van jodetum natricum tot oplossing van het kwikzilverzout en dit zal nu door de maag beter verdragen worden.

CHLOKAL-HYDRAAT ALS ANAESTHETICUM. Door Liebreich is als nieuw anaestheticum het chloral-' hydraat ontdekt. Het wordt inwendig gegeven en zal volledige gevoelloosheid voortbrengen, zonder eenige schadelijke bij- of nawerking. Het chloral-hydraat: C2HCI3 O -}- H»0, is het hydraat van het chloral'. C2HCI3O, eene verbinding, volgens hare constitutie tricldooraldehyde genaamd, omdat zij kan beschouwd worden als aldehyde (acetaldehyde), waarin de 8 atonem H van het radicaaldoor 3 at. Cl zijn gesubstitueerd, C2H40 = °2H3O| CjHCIjO = C2C]3o| acetaldehyde. tdchlooraldehyde, (Het kan ook genoemd worden het aldehyde van het trichloorazijnzuur). Het chloral ontstaat bij de inwerking van chloor op alcohol, zetmeel of suiker. Het wordt gewoonlijk bereid door zoolang chloorgas door watervrijen alcohol te leiden , totdat geen zoutzuur meer gevormd "wordt, de vloeistof vervolgens met geconcentreerd zwavelzuur te schudden en eindelijk te distilleeren. Het komt dan voor als eene kleurlooze dunne olie, I-| maal zwaarder dan water, vaneen sterken doordringenden reuk. Bij schudding met weinig water verbindt het zich tot het hydraat, dat boven als anaestheticum is opgegeven en hetwelk in stervormige kristallen voorkomt. KUNSTMATIG ALIZARINE, Zooals wij in N°. 40 van den vorigen Jaargang vermeldden, hebben Graebe en Liebermann het alizarine, de kleurstof der meekrap, kunstmatig verkregen en wel uit het anthraceen, eene koolwaterstof, inde steenkolenteer voorkomende. Het alizarine heeft tot formule

ChHsO,, het anthraceen Cl4H10. Het alizarine bevat dus 4 atomen O meer en 2 atomen H minder dan het Anthraceen. De methode tot deze overbrenging van anthraceen in alizarine wordt thans inde Deutsche Industriezeitung N°. 20 medegedeeld. Zij bestaat in 3 op elkander volgende bewerkingen. Eerst wordt het anthraceen: Ci4HlO , overgebracht in anthrachinon: Cl4Hg03, hetzij door 1 deel anthraceen met 2 deelen biohromas kalicus en zwavelzuur te verhitten, hetzij door biohromas kalicus en geconcentreerd azijnzuur of geconcentreerd salpeterzuur bij aanwezigheid van gekristalliseerd azijnzuur op anthraceen te laten inwerken. Uit het anthrachinon wordt nu hibroom-anthrachinon vervaardigd, door het bij 80—180° C. met broom te verhitten: CJIA + 4 Br = C14H68r20„ + 2 H Br anthrachinon. bibroomanthrachinon. Dit hibroom-anthrachinon kan echter ook onmiddellijk uit anthraceen worden verkregen, door dit laatste in viervoudig-broomanthraceen over te brengen: Ci4H,0 -)- 8 Br = Ci4Hcßr4 -(- 4 HBr, anthraceeu. viervoudig-broomanthracecn, terwijl dan uit het viervoudig-broomanthraceen door middel vaneen der bovenstaande mengsels het bibroomanthraceen wordt bereid. Het bibroom-anthraceen wordt eindelijk in alizarine overgebracht, door het met potassa- of sodaloog tot 130 a 260° C. te verhitten. Er ontstaat daarbij eene blauwe kleur, die telkens intensiever wordt. Wordt zij niet sterj ker, dan is de bewerking geëindigd. Men laat de massa alsdan bekoelen, trekt met water uit, slaat de gefil-

treerde oplossingen met behulp vaneen zuur neder en , wascht den gevormden gelen neerslag, die het alizarine is, uit. SULPHOPHENYLZUÜB. De volgende mededeeling omtrent het sulfophenylzuur ; en zijne zouten, grootendeels ontleend aan het Lehrbuch der Organisohen Chemie van Dr. Aug. Kekulé (Dritter , Band. Erste Liefernng 1868), moge hier eene plaats vinden. Het uit phenol (pheuylaloohol) ontstaande phenolsulfozuur werd vroeger als analoog beschouwd met het aethylzwavelzuur en , met den naam phenylzwavelzuur bestempeld, door de volgende formule voorgesteld: c 6hSJo c2hs|o SH> Sg’|o Phenylzwavelzuur. Aethylzwavelzuur. Derhalve de zure phenylaether van het zwavelzuur, ontstaan door verplaatsing vaneen atoom H in het tweebasische zwavelzuur door het radicaal phenyl of, wil men anders, verplaatsing van de typische waterstof in phenylaloohol door S03H. C6HS? O C 6H5? CeH4O R\V S03H 5 ~ SOj j0 Het scheikundig karakter intusschen van het zoogenaamde phenylzwavelzuur, zoowel als zijne verhouding tot andere stoffen, geven aanleiding tot de onderstelling, dat bovengenoemde conceptie van de constitutie van dat zuur niet de juiste is en dat het veeleer moet worden beschouwd als een van den phenylalcohol gederiveerd sulfozuur.