is toegevoegd aan uw favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 7, 1870-1871, no 2, 08-05-1870

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geen spoor van ontleding kon in dien tijd worden waargenomen. Bij nader onderzoek bleken de distillaten 1 en 2 een spoor vochtigheid te bezitten; van daar hun lager specifiek gewicht en hun lager kookpunt. Na schudding met geconcentreerd zwavelzuur kookte het afgegoten chloroform voortdurend tusschen 62,3 tot 62,5° en had een specifiek gewicht van 1,5022 bij 15° C. Door het verschil in meening over dit onderwerp zijn thans de volgende resultaten met zekerheid verkregen: I°. Volkomen zuiver chloroform wordt door lucht en licht niet ontleed en waar men vroeger het tegendeel beweerde, was de oorzaak gelegen in onzuiverheid ten gevolge der vroeger gevolgde bereidingswijze. 2°. Eeeds de aanwezigheid eener zeer geringe hoeveelheid wijngeest verhindert de ontleding van zuiver chloroform in het licht. 3°. Chloroform beneden 1,499 bevat steeds wijngeest. Hager meent eindelijk, dat na de laatst opgedane ondervindingen voortaan de bereiding van chloroform voor pharmaoeutisch gebruik uitsluitend uit chloralhydraat door middel van alcalihydraat zal moeten geschieden, dewijl men zeker is daarbij een zuiver, al is het dan ook eenigszins duurder praeparaat te verkrijgen. Uittreksels uit Binnen- eu Bnitenlandsdie tijdschriften. Das Grammen-gewicht wnd seine Anwetidung in der arztlichen Praxis. Dein Aerztlkhen Vereine zw Frankfurt a. M. vorgelegt van Dr. Philipp Fresenius. Ziceite vermehrte Auflage. In het vorig nommer wezen wij op dit werkje als zullende dienen, om het gebruik van het grammen-gewioht inde receptuur voor de geneesheeren gemakkelijk te maken. Wij gaan dit thans in nadere bijzonderheden’ na en geven voorbeelden op. //Bij het tot heden gebruikelijke medicinaal gewicht”, zegt de schrijver, //plegen de geneesheeren, opzettelijk of toevallig, bij de keuze der gewichtshoeveelheden bij het formuleeren vaneen recept den hoofdregel te volgen, //dat de natuurlijke afdeelingen der gewichtseenheid in geheele getallen of in eenvoudige breuken worden gesteld.” //De apotheker kon zonder bezwaar elke voorgeschreven dosis met behulp vaneen enkel stuk gewicht afwegen en de geneesheer kon gemakkelijk berekenen, hoeveel van het voorgeschreven geneesmiddel op eene enkele dosis kwam. Waren de voorgeschreven gewichtshoeveelheden, zooals bij morphine, tartarus emeticus enz. te gering, om nauwkeurig te kunnen worden gedispenseerd, dan wist de apotheker zich te helpen, door het bedoelde geneesmiddel met suiker af te wrijven, bijv, met 4,6, 8,12 deelen en de dosis, in overeenstemming daarmede vergroot, af te wegen. Het kwam wel nooit voor, dat een geneesheer 2f, 3f drachme of 3-J- grein enz. opschreef. Het was voor den geneesheer gemakkelijker 3 of 4 voor te schrijven, en voor den apotheker gaf dit niets meer werk, want de verschillende gewichtshoeveelheden waren ineen gewichtstuk vervat, dat hij onmiddellijk tot de weging kon gebruiken.” Wil de geneesheer bij den invoer van het grammengewicht den oorspronkelijken vorm zijner recepten behouden en het door hem tot heden gebruikte medicinaal gewicht met behulp eener reductietafel of zelf bf door den apotheker doen overbrengen in grammengewicht, dan zal

zelfs bij de benaderende reductie, die wij in het vorig nommer aanprezen, de apotheker bij de receptuur met i bezwaren te kampen hebben. Als voorbeeld diene het volgende recept ; t : pulv. cort. rad. ipecacuanhae, sulphidi stibici aa gran. i • sacchari albi gran. 10 Dentur tales doses N°. 9. i Wordt het medicinale gewicht van dit recept volgens eene tabel, waarbij 1 gram =ls grein, dus 1 grein i == 0,065 gram, £ grein = 0,016 gram is gesteld (zie l het vorig nommer) tot grammengewicht gereduceerd, dan i verkrijgt het den vorm van: : pulv. cort. rad. ipecacuanhae gramm. 0,016*) sulphidi stibici gramm. 0,016 sacchari albi gramm. 0,65 *) Dentur tales N°. 9. De apotheker wordt dan verplicht voor ipecacuanha en sulphauraat 144 gram, voor de suiker 5,85 gram af te wegen, dus telkens 3 stukken gewicht op de schaal te brengen. Nog door andere ■sterk sprekende voorbeelden heeft de schrijver van boven genoemd werkje bewezen, dat deze gewone reduceerende weg door de geneesheeren moet verlaten worden, willen zij, dat de apotheker bij de noodige vaardigheid en vlugheid inde receptuur de gewenschte nauwkeurigheid betracht. Als eenvoudig middel, om de reductiebezwaren te vermijden, wijst de schrijver op de formuleering der recepten door Fransche geneesheeren. Deze bedienen zich geheel van het deoimaalstelsel, gebruiken niet meerde grootheden 8,4, 8 enz., maar steeds 5, 10, 15. l’oeders worden in plaats van 3,4, 6,8, 12, steeds ten getale van 5 of 10, pillen, in plaats van 30 of 60, steeds ten getale , van 25, 50 of 100 voorgesohreven, droppels in 10 of 15 grammen. De geneesheer heeft bij het voorschrijven der recepten slechts op gelijkheid der verhouding tusschen de verschillende bestanddeelen te letten. Hij kan nog verder dan door ons voorgeslagen is van de tabellen afwijken en de verlangde verhouding door vermeerdering of vermindering van het vehiculum bereiken. Voor eene oplossing van 1 drachme chloretum ammonicum in 5 oneen vloeistof schrijve bijv, de geneesheer in grammen gewicht voor; 5 gram zout op 200 gram vloeistof. De verhouding tusschen zout en vloeistof blijft in beide gevallen 1: 40, en het afwegen is voor den apotheker zeer gemakkelijk gemaakt. Wij laten nu eeuige recepten volgen, uit wier herleiding van oud medicinaal tot decimaal gewicht duidelijk het praktisch nut der methode blijken kan: Mixtur ae. Oorspronkelijke formule. In Grammengewicht. Jf: carbonatis kalici dr. 1, ; carbonatis kalici gramm. 4 succi citri unc. 2, suoci citri gramm. 60 aquaedestillatae unc. 3, aquae destillatae gramm. 100 laud. liquid. Syd. laud. liquid. Syd. gtts. 15, gtts. 15. syrupi simplicis unc. 1. syrupi simplicis gramm. 30 *) Bij den Duitschen schrijver zijn deze cijfers 0,015 en 0,60 gram. Wij hebben ze uit ons medicinaal gewicht berekend, dat, zooals bekend is,, eene hoogere waarde heeft. Inde onderstaande recepten hebben wij zooveel mogelijk op het verband tusschen ons medicinaal gewicht en het grammengewicht gelet. De schrijver gaat met zijne benaderende vergelijking verder dan wij moffen gaan, daar hij den scrupel aan 1,2 gram, het grein gelijk 0,05 gram stelt.