is toegevoegd aan je favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 8, 1871-1872, no 44, 03-03-1872

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geneeskundige raad of bijstand daarvan een bedrijf maakt, maarde apotheker, die aan bet uitgedrukte verlangen voldoet, blijft geheel binnen de grenzen van art. 9. Naar onze bescheiden meening is dit eene gezonde opvatting der zaak. Zoo heeft de wet de uoodige vrijheid èn aan apotheker èn aan publiek gelaten. Passen wij nu het gezegde verder toe op de zaak, waarop bovenstaand ingezonden stuk drijft, de aflevering van geneesmiddelen door somnambules opgegeven, dan blijft er, dunkt ons, geen twijfel over, of inden zin der wet bestaat er voor den apotheker geen bezwaar, deze te laten volgen. Men vindt een tal geneesmiddelen op een briefje opgeteekend, dus de geneesmiddelen worden met namen genoemd; soms bereidt de patiënt zelf de aangesohafte geneesmiddelen toe; wordt dit aan den apotheker verzocht, ook hiertegen kan geen bezwaar bestaan. Heeft de magnetiseur een bevoegd geneeskundige in zijn dienst en deze de opgaven der somnambule als een gewoon recept geformuleerd, onderteekend enz., dan is de apotheker zonder eenig bedenken geautoriseerd tot het gereedmaken. Maar ook, wanneer de magnetiseur zelf de geneesmiddelen opsohrijft, die de somnambule dicteert, dan is hij (de magnetiseur) de wetsovertreder, niet de apotheker, die, met bepaalde aanduiding van het verlangd geneesmiddel aflevert. De onzinnigheid der opgaven kan ook geen wettig beletsel opleveren, want hoe vele middelen houdt er de pharmaceut ten gerieve van het publiek op na en verkoopt ze, waarvan hij de vermeende geneeskracht betwijfelt of ontkent. Wij schromen niet uitte spreken, dat wij in het somnambulisme niet het minste vertrouwen stellen, wetenschap en reden veroordeelen het en wij hebben dit ook altijd verkondigd aan de personen, die ons somnambulistisohe voorschriften ter bereiding aanboden. De wet verbiedt den magnetiseur zijne onbevoegde handelingen, de apotheker echter, die eenvoudig geneesmiddelen aflevert volgens zijne opgaven, is niet zijn werktuig, maar hij handelt volgens het verlangen van het publiek, dat bij hem (den apotheker) de geneesmiddelen komt koopen. (De apotheker is alleen dan het werktuig, de handlanger van den magnetiseur, wanneer hij zich met hem in verband heeft gesteld en op deze wijze een ongeoorloofd winstbejag drijft. Voor de eer onzer professie zwijgen we van de mogelijkheid, dat een collega zich op zulk een laag zedelijk standpunt kan plaatsen.) De apotheker heeft slechts te zorgen voor deugdelijke geneesmiddelen ; voor wie of wat zij zullen dienen, kan voor hem als pharmaceut onverschillig zijn. Gesteld het ondenkbare geval, dat de ruim 800 apothekers van ons vaderland gezamenlijk weigerden eenig geneesmiddel af te leveren, hetwelk door eene somnambule is opgegeven, dan zouden er voor de personen, die met somnambulisme gediend zijn, toch genoeg gelegenheid open blijven, om zich die middelen te verschaffen en ze, des noods, zelven gereed te maken. De wet kan niet verder gaan, dan te waken voor onbevoegde handelingen en overschrijding van bevoegdheid. Overigens kan aan niemand worden verboden raad en hulp te zoeken, waar hij meent dat deze te vinden zijn, al brandmerkt de wetenschap den ingeslagen weg als dwaling en bijgeloof. Wij vertrouwen, dat de uitgebreidheid van ons betoog inde belangrijkheid van het onderwerp verschooning zal vinden. Der velen woorden korte zin is art. 1 van Wet IV. De apotheker is voor het bereiden en afleveren van geneesmiddelen, die hem bij namen gevraagd worden, de rechte man op de rechte plaats. Wij eindigen met eene opmerking, ons van eene geachte zijde gemaakt. Bij onze stelling levert het gereed maken van dusgenaamde copieën of iteraties in het algemeen geen bezwaar op, maar hoe moet de apotheker handelen met copieën van recepten, waarop vergiftige zelfstandigheden, z. a. morphine, sublimaat, digitalis enz. voorkomen, indien niet op de copie staat uitgedrukt of duidelijk is uitte maken, dat het oorspronkelijk recept dooreen bevoegd geneeskundige is voorgeschreven? Inden strikten zin der wet is de aflevering dezer vergiftige zelfstandigheden op deze wijze verboden. Meent de apotheker echter ook nu aan het verlangen tot gereedmaking van het aangeboden recept of in het algemeen vaneen ongeteekend

voorschrift te moeten voldoen, dan zou hij kunnen handelen volgens de laatste zinsnede van al. 1 van art. 13 enz., dus volgens de gewone regelen voor het afleveren van vergiften. De patiënt of een ander bij den apotheker bekend persoon geve hem eene schriftelijke en onderteekende aanvraag met opgave van het doel (hier dus voor medisch gebruik), waartoe de op de copie of het voorschrift genoemde vergiftige zelfstandigheid dienen moet. Alleen voor geheel onbekenden blijft dan het gereed maken van copieën of voorschriften met vergiften verboden. Red. Persoonlijke aangelegenheden. Den 17den Januari 1.1. is te Deventer overleden de heer Gerrit Jan Bomer Keyser, Apotheker en Drogist aldaar. Door den Gouv.-Gener. van Ned.-Indië is bij het groot militair hospitaal te Weltevreden geplaatst de milit. apotheker 3de klasse W. De Lange. De heer J. G. Deuffer-Wiel, Apotheker te Amsterdam, heeft zich geassocieerd met den heer J. F. Suyver, tot heden Stads-Apotheker in het Buiten-Gasthuis aldaar, onder de firma Deuffer-Wiel & Suyver. Openlijke Correspondentie. i Ten gevolge der opmerkingen vaneen paar zijden, acht ik mij gedrongen te verklaren, dat de artikelen over de 1 nieuwe Pharmacopoea, die als I, 11, 111, IV, V, in N°. 89, 40, 41, 43 en 43 voorkomen en in volgende nommers zullen vervolgd worden, van mijne hand zijn. Het verzuim om in N°. 40 onder de tweede kolom der eerste bladzijde eene afscheidende streep te plaatsen, blijkt aanleiding gegeven te hebben tot het misverstand, dat het onderteekende artikel op de eerste kolom van bladz. 3 in dat nommer daarbij behoorde. Opwijrda. ERRATA in N°. 43. Bladz. 1, kolom 3, regel 3 v. b. staat //substativum” moet zijn: //substantivum.” Bladz. 3, kolom 1, regel 17 v. b. staat //Spirituosa”, moet zijn://Spirituosae.” Bladz. j 3, kolom 3, regel 33 v. o. staat //fransche”, moet zijn: //franschen.” Ailvertentlën. jEen bevoegd Apothekers-Bediende, P. G., van goede testimonia voorzien, kan tegen goed salaris, kost en inwoning, tegen 1° Mei GEPLAATST worden. Er bestaat bovendien gelegenheid en tijd voor studie. Brieven franco, Letters K. K , aan den Boekhandelaar D. B. CENTEN, te Amsterdam. een Apotheek, Prov. Zuid-Holland, wordt gevraagd. Mei of Junij, een bekwaam BEDIENDE van den R, C. Diegene, welke niet voornemens is zich te vestigen en van geen veranderen houdt, is preferent. Franco Brieven, Letters A. B, bij den Boekhandelaar D. B. GENTEN, te Amsterdam. Te Rotterdam wordt op voordeelige voorla**® waarden TER OVERNAME aangeboden eene APOTHEEK, die jaarlijks circa/4000 zuivere winst oplevert. Brieven franco, onder Letters C. C., aan den Boekhandelaar D. B. CENTEN, te Amsterdam. APO T H E E K. Tegen een salaris van f 800 benevens kost en inwoning verlangt men een PROVISOR. Brieven franco, onder het Motto APOTHEEK bij P. A. KOELEN, Kantoorboekhandel te Amsterdam. /APOTHEEK. R. MEULENHOFF te Zwolle vraagt tegen 1 Mei een BEDIENDE. Tevens is bij hem gelegenheid tot plaatsing vaneen leerling.