is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijdschrift voor wetenschappelijke pharmacie, jrg 4, 1862, 1862

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

inden versehen wortel. Yersch bereid bevat bij altijd eene merkbare hoeveelheid (0,05 gr.) acidum valerianicum, welke vermindert naarmate hij ouder wordt. Als men deze olie over hydras kalicus destilleert, gaat er langzamerhand tot op 200° een olieachtig product over, waarvan de reuk aan dien van terpentijn herinnert. Dit is het hydro-carbonatum beginsel der olie, dat Gerhardt ten onregte barnéèn genoemd heeft, om dat het nimmer kamfer levert. De schrijver verkiest den naam van valérèn. Zet men de destillatie voort, dan bekomt men bij 280° eene geoxydeerde olie, die de valerol is. Deze bevat eene merkbare hoeveelheid eener vaste kamferachtige stof, welke er een sterken hooireuk aan mededeelt. Deze stof, welke men in groote hoeveelheid nog aan den hals der retort vindt aangeslagen, is de valeriaan-stearopte. Het acidum valerianicum werd met potasch verbonden, ten einde valerianas kalicus te vormen. Alzoo verkregen is de valerol volkomen neutraal. Door verlengd contact der lucht verharst zij, maar er ontstaat geenerlei zuur , in tegenspraak met de bewering van G-erhardt. De dwaling van dezen scheikundige ontstond daarvan, dat hij zijn valerol bekwam door destillatie van oleum valerianae, met behulp van warmte alleen. In dit geval openbaart het zuur, dat in normalen staat inde olie vervat is (0,05 gr.) tot inde laatste producten en bijgevolg was, hetgeen hij onzijdige gerectificeerde valerol noemde bepaaldelijk zuur. De andere oxyderende agentia; het bioxydum manganicum en bichromas kalicus, onder anderen, hebben in dit opzigt geen meerderen invloed. De oleum valerianae bezit alzoo de volgende zamenstelliug ; Acidum valerianicum 5 Valerèn 25 r Yaleriaanstearopte 18 1 Valerol J Hars 47 ï 70 ( Water .... 5 100

144