is toegevoegd aan je favorieten.

Tijdschrift voor wetenschappelijke pharmacie, jrg 4, 1862, 1862

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sommige practici, die zich met de bereiding van extracten in het groot onledig houden , raden aan, zich van dezen te bedienen voor de bereiding van onderscheidene siropen, waarin zij geen ongehjk hebben. Maar wanneer men zich hiertoe van extracten bedient, welke tot de consistentie eener pillenmassa zijn uitgedampt, bekomt men siropen, die merkbaar verschillen van die, welke op de gewone wijze bereid zijn. Zou het alzoo niet doelmatig zijn , om vloeibare extracten speciaal voor siropen bestemd, er op na te houden ? De schrijver heeft met dit doel proeven genomen en bepaaldelijk met Digitalis, Eheum, Absynth, enz. door op de volgende wijze te werk te gaan: de zelfstandigheden worden tot grof poeder gebragt en met alcohol van 50° C. bevochtigd inde verhouding van één deel poeder op V/a deel alcohol; na verloop van 24 uren worden zij aan eene sterke persing blootgesteld tot afzondering der vloeistof. Het terugblijvende wordt andermaal met zijn dubbel gewigt water behandeld en daarmede bij circa 50° C. verwarmd. Na een uur trekkens wordt het waterige vocht eveneens uitgeperst, op een waterbad tot siroopdikte verdampt en vervolgens met de alcoholische tinctuur vermengd. Dit troebele mengsel wordt na eenige uren rust weder vrij helder, waarna het gefiltreerd en het terugblijvende met zooveel alcohol van 40” 0. wordt afgewasschen, dat men een vloeibaar extract bekomt, bedragende het dubbele van de gebruikte plant. Deze extracten bezitten in hooge mate den reuk en smaak der planten, van welke zij afkomstig zijn. Buiten het licht bewaard in goed gesloten flessehen, ondergaan zij geene merkbare verandering. Yoor de bereiding van siroop heeft men ze eenvoudig inde bepaalde evenredigheid met suikersiroop te vermengen. De alzoo bekomen siropen zijn schoon van uiterlijk en altijd gelijk in werking ; zij bevatten de werkzame , vaste en vlugge bestanddeelen, die geene de minste verandering ondergaan hebben. Journal de pharmacologie Juület 1862, p. 307.j

269