is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijdschrift voor wetenschappelijke pharmacie, jrg 5, 1863, 1863

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Over eenige oxydatiewerkingen voortgebragt door het zilveroxyd; door Boettger.

Wanneer men ineen porseleinen mortier zilveroxyd met lac sulphuris wrijft, ontvlamt de zwavel levendig. Selenium gedraagt zich op dezelfde wijs; eveneens sulphur auratum antimonii, realgar en operment. Met amorphe phosphorus en zilveroxyd is het voldoende, dat men het mengsel op papier maakt, ten einde het dadelijk te zien ontbranden. Tannin gedraagt zich als de amorphe phosphorus; acidum gallicum ontvlamt niet onder deze omstandigheid. Wanneer het oxyd goed droog is , is het voldoende het te besprenkelen met kreosot bereid uit houtteer, ten einde eene gedeeltelijke reductie van het oxyde te bekomen, onder verspreiding van vonken. Acidum phenicum gedraagt zich op dezelfde wijze. (Polyt. Notizbl. en Journal de Pharmacie et de Chimie 1863, Aout., p. 172.) Bepaling van het kwik met behulp van getitreerde vochten; door J. Personne. De volgende methode ter bepaling van het kwik verdient volgens getuigenis van Personne de voorkeur boven de gebruikelijke en berust op de verbinding van iodetum hydrargyricum met iodetum kalicum Hg O, KI, bekend onder den naam van dubbelzout van Boul a y, welks oplossing kleurloos is. Indien men eene oplossing neemt bevattende een aequivalent chloretum hydrargyricum en men deze droppelsgewijs brengt in eene oplossing, bevattende twee aequivalenten iodetum kalicum, zoo ziet men het biiodetum, dat ontstaat zoodra de twee vloeistoffen met elkander in aanraking komen, dadelijk opgelost worden zoodra het gevormd is, tot dat de toegevoegde kwikoplossing in volume gelijk is aan dat van het gebruikte alcalische iodetum, volgens

307