Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleurstof aan het kokende azijnzuur afstaan en kristallen van haematin vormen, na de toevoeging van eenige sporen van keukenzout.

Het voordeel van de aanwending van salpeterzuur is daarin gelegen, dat het deze bloedkleurstof oplost, wanneer deze volstrekt niet meer door water wordt aangetast, hetzij omdat de vlek te oud was, of om eenige andere reden. Maar in dat geval moet men zorg dragen, voor dat men het linnen, hout, ineen woord de stof, waarop zich de bloedvlekken bevinden , met sterk azijnzuur trekt of zelfs kookt , er eene geringe hoeveelheid keukenzout bij te voegen. Men moet echter nimmer de toevlugt nemen tot het acidum aeeticum om de bloedkleurstof op te lossen, dan wanneer de trekking in water, zelfs eene langdurige geheel, onvoldoende bevonden is , omdat het zuur eveneens werkt op de kleurstoffen der donker gekleurde stoffen, deze oplost en alsdan een donker, weinig doorschijnend residu opleveren , waarin het moeijelijk is de kristallen van haematine te onderscheiden. De toevoeging van keukenzout kan zelve soms aanleiding geven, tot moeijelijkheden. Wanneer de bloedvlek de zouten die deze vloeistof gewoonlijk bevat niet door wasschen verloren heeft, zoo moet men geen keukenzout toevoegen, omdat dit, door te kristalliseren, door zijn overvloed de vorm der haematin-kristallen zou kunnen wijzigen; ook raden Buch uer en Simon aan twee proeven te nemen: de eerste zonder toevoeging van keukenzout, de tweede, indien deze mislukt met toevoeging hiervan. Indien echter de hoeveelheid der vlekken, die men te zijner beschikking heeft te gering is, om twee proeven te nemen , doet men beter inde eerste proef reeds zout te doen, omdat, ingeval van mislukking zulks niet meer mogelijk zou zijn en overigens een gering deeltje voldoende is, om het welslagen der kristallisatie te verzekeren. Wanneer men in geregtelijk scheikundige gevallen geene andere kenmerken dan eene meer of minder donkere kleuring van eenige mikroskopische kristallen bezit, moet men

316

Sluiten