is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijdschrift voor wetenschappelijke pharmacie, jrg 6, 1864, 1864

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omkleedsel doordringt en dat het centrale gedeelte dat het armst is in cellulose . gekleurd wordt, terwijl het omkleedsel, rijk aan cellulose , wit blijft en wanneer met der tijd de ontkleuring heeft plaats gegrepen, blijft juist het centrum het langst blaauw. Men kan derhalve bevestigen , dat, indien onderscheidene zelfstandigheden in tegenwoordigheid eener waterige oplossing van iodium zich bevinden, die welke de grootste affiniteit voor dit metalloïd bezit, er zich van meester maakt en wel des te spoediger als hare affiniteit grooter is, en dat wederkeerig, van al do zelfstandigheden die in tegenwoordigheid van water gebragt zijn, die welke de minste affiniteit voor het iodium bezit, het het eerst laat varen. Uit deze theorie moet, als zij waar is, volgen, dat eene zelfstandigheid die de grootste affiniteit voor iodium bezit, Vatbaar moet zijn om het door middel van water aan eene andere te ontnemen , die er minder affiniteit voor heeft; dit nu wordt door het experiment bevestigd. Indien men inde iodiumoplossing door warmte gecoaguleerd eiwit brengt, wordt dit langzamerhand gekleurd en wordt roodachtig; brengt men stijfsel in het vat dat men buiten toetreding der lucht gehouden heeft, zoo wordt de stijfsel blaauw en de albumine weder wit. Omgekeerd heeft het verschijnsel geen plaats. Dextrin, katoen, aan de werking van zwavelzuur onderworpen en vele andere zelfstandigheden, gedragen zich eveneens tegenover aardappelmeel. Men ziet dus , dat het iodium in geringe hoeveelheid zich niet verdeeld in evenredigheid der massa’s, maar zich geheel en al met de ligchamen vereenigt, waarmede het de grootste affiniteit bezit. Deze nieuwe verbindingen kunnen kleurloos zijn of het schijnen, zoo lang zij niet zeer met iodium beladen zijn, hetgeen bij voorbeeld plaats heeft met het eiwit, opgelost in aangezuurd water; dit ontkleurt zevenmaal zijn volumen iodwater zonder zelf te ontkleuren, maar het wordt door eene grootere hoeveelheid iodium vleeschkleurig en vervolgens roodbruin. Het zwavelzuur kan het iodium aan het opgeloste of

8