is toegevoegd aan je favorieten.

Tijdschrift voor wetenschappelijke pharmacie, jrg 6, 1864, 1864

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gaandeschenen eindelijk omtrent deze moeijelijke vraag lipht te verspreiden. Door dr. Wallich in Calcutta werd Rheum Emodi, welke in het Himalaya gebergte in het wild groeit, voor de stam plant verklaard. Door hem naar Londen gezonden zaden leverden met Rheum australe Don. overeen* komende planten. Ofschoon ook Göbel Rheum Emodi voor de stamplant houdt, bezit toch volgens Pereira de wortel daarvan geene overeenkomst met echte rhabarber. Dierbach bewees {JaJir. der Pharm., 1840, p 148), dat de op den Hamalaya ingezamelden wortel geheel verschillend is van die des Europeschen handels. Lindley vermoedt ie Rheum crassinervium Eischer de stamplant; in ’t algemeen is er wel geen der bekende soorten, welke niet door dezen of genen onderzoeker als de echte rhabarber aangeprezen is geworden. Uit het bovengenoemde blijkt duidelijk genoeg, dat wijde stamplant nog niet kennen. Men zou echter te ver gaan door te beweren , dat geen der bekende soorten bij moge* lijkheid rhabarber zou opleveren; want dat zij in onze tuinen en in ons klimaat geen prijswaardig produkt voortbrengen i kan des te minder als tegenbewijs gelden, als dat de anatorni' sche structuur volstrekt niet bij alle soorten zoo bepaald van die der Russische en Chinesche rhabarber afwijkt. Slechts bij eenige soorten, zoo als bij voorbeeld bij Rheum Emodi en Rheum rhmonticum, is met goeden grond de verscheidenheid van de echte rhabarber te vermoeden , en dien ten gevolgo eveneens bij de Eransche en Oostenrijksche waar. Al ex. Burne zegt van Rheum Emodi uitdrukkelijk (A> Burne’s Reise, p. 169), dat de wortel niet als geneesmiddel gebruikt wordt , dat de plant in het wild groeit onder de sneeuwbergen van Paghman en aan de inlanders inde jongo bladen en stengels een uitmuntend gezond voedsel leverde. Men brengt ze op de markt, wanneer de stengels 1 voet lang zijn en de bladen slechts even beginnen uitte komen; de stengels zijn dan rood, de bladen daarentegen worden door ze inde schaduw te houden wit gehouden. In het begin is de plant zoet van smaak, even als melk, en ver*

102