is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijdschrift voor wetenschappelijke pharmacie, jrg 1, 1865, 1865

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

echter betrekkelijk veel dikker inde Savanilla-Eatanhia ontwikkeld , waarom deze dan ook als van meer waarde beschouwd moet worden.

Zijn botanische afkomst is nog altijd onzeker. Hanbury heeft deze laten bepalen door Weis, pi anten verzamelaar der Londensche tuinbouwmaatschappij. Deze vond de 4 tot 6 voet hooge struik, waarvan de wortel genomen wordt, veel bij Jiron (of Giron) in dalen van de Magdalenarivier, zuidwestelijk van Pamplona in Columbia (Nieuw Granada), in Pebruarij met bloemen en vruchten bezet. 'Hij bepaalde daardoor de plant als eene variëteit van Krameria Ixina L.; door Triana en Planchon (Prodr. fl. novo-Granatensis) als Yar. Oranatensis onderscheiden. Men vindt ook de Krameria Ixina op de Antillen en in Brasilië. Vroeger reeds is eens Antilische Eatanhia in Frankrijk ingevoerd, welke naar bovengenoemde opgave niets ganders dan onze Savanilla-soort is. Weis heeft ook de wortel van zijne struik aan Hanbury gezonden, die ze bepaald voor Savanilla onderkende. {Schweiz. TToclienschr. f. PJmm. en Hager’s Pharmaceuiisdte Centralhalle , 1865 , No. 17.) Over de kleurstof der Oostindische meekrap, Rubia munjista; door Stenhouse. Deze wortel, welke onder den naam van Munjeet inden handel voorkomt, bevat kleurstoffen, welke wel gelijkheid bezitten met die van de Europesche meekrap, maar daarmede niet identiseh zijn. Men bekomt de munjistin door uittrekking van het poeder van den wortel met eene kokende oplossing van sulphas aluminicus en vermenging van het decoct met zoutzuur. Het praecipitaat wordt afgewasschen en opgelost in zwavelkoolstof, verdampt en het extract in kokend water opgelost, Waarin eenig azijnzuur vervat is; daarbij zondert zich de

249