is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijdschrift voor wetenschappelijke pharmacie, jrg 2, 1866, 1866

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toevoeging van het ioodzout verwijderd worden. Wil men de inosit afzonderen, zoo trekt men het restant des filtraats van het ontleede loodazijnpraecipitaat uit met kokenden alcohol en laat bekoelen. Het gelukte G-allois uit urine vaneen diabeteslijder, welke 0,5 grm. suiker per liter bevatte, inosit te bekomen. Wanneer men in plaats van het loodzout alcohol gebruikt, zoo moet men het praeeipitaat eerst bij de koude met alcohol uitwasschen en het vervolgens met kokenden alcohol extraheren. Gallois onderzocht de urine Van 102 zieken volgens de beschreven methode op inosit, doch vond ze slechts 7maal, en wel bij 30 diabeteslijders slechts Smaal in zeer afwisselende hoeveelheden; in 25 gevallen van albuminurie werd eveneens slechts 2maal inosit in urine aangetoond. Alzoo werd de inosit alleen bij diabetes en albuminurie en ook hier slechts hoogst zelden gevonden. De inosurie is alzoo een begeleidend verschijnsel der genoemde en mogelijk ook van andere ziekten en alzoo geene zelfstandige soort van ziekte. (Fresenius Zeitschrift für analytische Chemie, IV, E. 2, S. 265.) Over vloeibaar en gedroogd pepsine, beschouwd uiteen geneeskundig oogpunt. Besson spreekt in het Journal de Chimie médicale, Janvier 1866, p. 29 , zijne overtuiging uit, dat alleen vloeibare pepsine in zoodanigen toestand gebracht, dat zij voor bederf gevrijwaard is, aanspraak heeft op den naam van eene geneeskrachtige stof, en dat deze zelfstandigheid bepaald een groot deel van, zoo niet al haar digestief vermogen door het uitdrogen of vermenging met stijfsel verliest. Hij nam eene vergelijkende proef met 290 grammen succus gastricus, door middel vaneen fistel uit de maag vaneen hond genomen, Welke hoeveelheid hij in twee gelijke deeien verdeelde. In de eene bracht hij 10 grammen klein gesneden vleesch, en

75