Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als wel op die gevallen waarbij het vrij dunne en slappe litteeken blijft staan en zich daarachter, uit den achtersten vaginaalwand, een vaginocele ontwikkelt. Die gevallen acht hij moeilijk te verklaren. Mejuffrouw van Tussenbroek vertoont hierop mikroskopische praeparaten van een ontwikkelingsanomalie van het hymen. Het makroskopisch praeparaat, dat haar door Dr. Becking werd toegezonden, is reeds in de December-vergadering van ’t vorige jaar

aan de leden vertoond. Bijgaande schets, van Dr. Becking afkomstig, kan van het makroskopisch aspect der deelen in situ een voorstelling geven. Zooals men ziet, ontbreekt de normale opening van ’t hymen. De in het centrum geheel gesloten membraan vertoont, rechts boven, een paar speldeknopvormige gaatjes, die door slijmvliesplooien zijn omzoomd.

De patiënte, bij wie dit hymen werd aangetroffen, was een jonge vrouw, die sinds 6 maanden gehuwd, en sinds 4 maanden zwanger was. Zij kwam collega Becking raadplegen wegens het wegblijven der menstruatie, wat zij niet aan zwangerschap kon toeschrijven, daar de pogingen tot cohabitatie heel pijnlijk en zonder succes waren geweest. Zooals het makroskopisch aspect reeds waarschijnlijk maakte, hebben wij in dit hymen met een aangeboren anomalie te doen. De membraan, door collega Becking in zijn geheel geëxcideerd, geeft op dwarse doorsnede het fraai en regelmatig beeld van een dubbele laag plavei-epithelium, gescheiden door een strook fibrillair bindweefsel met vele lymphspleten en enkele bloedvaten. Fig. 1 van de bijgaande plaat, waaruit een en ander duidelijk wordt, is genomen uit het bovenste derde deel van de membraan, onder de perforatieopeningen. Serie-coupes, van hier uit naar beneden genomen, vertoonen overal hetzelfde beeld. Slechts wordt, naarmate men het centrum van de membraan nadert, waar de normale opening van ’thymen behoort te zijn, de membraan dunner, ten koste van de

333

Sluiten