Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de geslachtsklier mikroskopisch een zekere diagnose te kunnen stellen. De heer Treub acht dit op zoo jeugdigen leeftijd ongewenscht, temeer. omdat de mogelijkheid niet uitgesloten is, dat er toch twijfel blijft bestaan, of dat men mikroskopisch een ovotestis vindt. Het is beter, het kind voorloopig in jongenskleeren te steken en op 12-j. leeftijd nog eens te onderzoeken en dan, zoo noodig, proefexcisie te doen. De heer Driessen sluit zich daarbij aan. Het is zeer waarschijnlijk, dat het resultaat van ’t mikroskopisch onderzoek onzeker zal zijn: men zou slechts een zeer klein stukje tot zijn beschikking hebben, waarbij het hoogst moeilijk zou zijn te beslissen of men met zaad blaasjes of wel met eifollikels te doen had. Men zou daarvoor wel het geheele orgaan op moeten offeren. De heer Ye rme y doet mededeeling van het volgende geval van haematometra. Mej. O. huwde eerst op 34-jarigen leeftijd. De graviditeit, die spoedig intrad, verliep de eerste zeven maanden volkomen normaal. Daarna was patiënte echter zeer pijnlijk en had last van onuitstaanbare jeukte over het geheele lichaam. 1 Aug. 1909 beviel zij a terme vaneen gezond kind. De partus was echter zeer moeilijk, forcipaal in narcose. Daarna kreeg zij koorts en stinkende uitvloeiing, die ongeveer zes weken duurde. Haar medicus deelde mij mede, dat hij haar had behandeld voor endometritis necrotica. Zij was niet in staat haar kind zelf te voeden. De menstruatie, die vóór haar huwelijk steeds geregeld, doch in geringe mate, plaats had, trad niet weder op. Hoewel zij weer gewoon haar werk was gaan doen, klaagde zij nu en dan over pijnlijkheid inden buik. Langzamerhand namen de pijnen in hevigheid toe en bespeurde zij, dat deze in regelmatige, vierweeksohe perioden optraden. 29 Oct. 1910, dus 15 maanden na den partus, werd zij door haar medicus met de diagnose „Haematometra” naar het Burger-Ziekenhuis verwezen. Patiënte, hoewel overigens volkomen gezond, was bang voor een nieuwen aanval van pijn. De anamnese en het plaatselijk onderzoek deden gemakkelijk de diagnose „haematometra” bevestigen. Bij speculum onderzoek zag men geen portio, doch wel een tumor, die breed inde overigens normale vagina uitpuilde, en aan haar onderste pool een paar litteekeus vertoonde,. zoodat men kon vermoeden,

245

Sluiten