Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

K°. 3312, de aan longembolie gestorvene patiënte, is te zien. Een duidelijken „Kletterpnls” zag ik slechts 5 maal. Doch ook bij andere afwijkingen in het kraambed komt dit verschijnsel voor, zooals uit de temperatunrlijst van juffr. K. en juffr. H., beiden I p., blijkt, die vóór het rotten der lochia een eiken dag hooger wordende polsfrequentie bij gehjkblijven der temperatuur vertoonden. Behalve bij sapraemie, ontdekte ik dit verschijnsel ook 1 maal onder 50 niet uitgezóchte gevallen van mastitis. Dit is niet te verwonderen. Zoowel de vermeerderde polsfrequentie als de temperatuurstijging toch zijn het gevolg van in het bloed circuleerende, toxische stoffen. Komen er veel te gelijker tijd in het bloed of zijn het hart of het temperatimrscentrum zeer gevoelig, dan stijgen beide snel; bij langzamerhand, doch gestadig toenemende resorptie zal de invloed ook langzamerhand toenemen en het voor de toxinen gevoeligste orgaan in casu het hart het eerst er op reageeren. Yan zeer veel belang nu is het, een thromhose zoo spoedig mogelijk te kunnen herkennen met het oog op het daaruit voortspruitende gevolg nl. de emholie. Grelukt het deze tegen te gaan, dan is de prognose der thrombose quo ad vitam gunstig te stellen, al duurt het dikwijls ook langen tijd, voordat alle andere gevolgen der thrombose zijn verdwenen. Al is het nu niet altijd mogelijk, niettegenstaande de dadelijk na het herkennen der afwijking ingestelde therapie, het optreden eener embolie te verhinderen, veel meer kans dat zij zal optreden, bestaat toch zeker, indien de kraamvrouw met een thrombose blijft rondloopen in plaats van het bed te houden, zooals uit verschillende gevallen nader zal blijken. Verreweg het meest doet zich het emholisch proces inde longen voor. Van de 13 embolieën, die ik op 65 thrombosen zag (waaronder 4 bij geopereerden), d.i. in 20 °/c, kwam slechts één geval voor van emholie der hersenen, begrijpelijk daar de losgeraakte stukken meestal te groot zijn om de capillaria der longen te passeeren. De verschijnselen nu, waardoor zich een embolisch longproces openbaart, zijn niet altijd van denzelfden aard: zij hangen af van de wijdte van het verstopte vat. Is het verstopte vat klein, dan zal het haemorrhagisch infarct ook klein zijn, en daar zich dit tot aan de pleura uitstrekt, krijgt men de verschijnselen eener pleuritis sicca zonder andere verschijnselen. De patiënten klagen over plotselinge heftige pijn inde borst, zijde of rug, en bij auscultatie hoort men pleuritisch wrijven. Bloedige sputa worden gemist. Yan dezen vorm zag ik 7 gevallen. Is het vat grooter, dan worden de typische verschijnselen van een haemorrhagisch infarct niet gemist, en voegt zich bij de acute

124

Sluiten