Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De gevallen van partus arte praematurus wegens hekkenvernauwing zijn nog uit Bumm’s tijd (1902), daar wijde hysterotomia vaginalis anterior op deze indicatie niet toepassen. Beide keeren was er eerst tevergeefs getracht dooreen colpeurynter en bougies van Knapp de baring aan den gang te brengen. Beide keeren gelukte dit niet en werd ten slotte de hysterotomia vaginalis anterior verricht. Beide moeders en kinderen doorstonden de operatie goed; de kinderen kwamen levend ter wereld, hoewel zij 48 en 52 cM. lang waren. Scheuren ontstonden er niet en de cefvixwonden waren later per priraara intentionem genezen. De gevallen van hyperemesis gravidarum boden aan iedere andere therapie, die wij gewoon zijn toe te passen, weerstand. Yolkomen rust en isoleering der patiënte inde kliniek, melk- en onthoudingskuur met voedende clysmata, narcotica, seruminjecties, alleswas te vergeefs. Toen nu ten slotte het lichaamsgewicht der patiënte aanhoudend bleef afnemen, moesten wij, teneinde raad, er toe overgaan de zwangerschap af te breken. De eene patiënte was inde 3e maand, de andere in het begin der 4e maand harer zwangerschap. Beide ge7 nazen na de operatie zonder stoornis en het braken hield op; het lichaamsgewicht nam weder toe. Wij gaan slechts inden uitersten nood tot deze actieve therapie over en behoeven haar dan ook uiterst zelden toe te passen. Onze conservatieve therapie is inde meeste gevallen volkomen voldoende; alleen deze beide gevallen maakten in die 10 jaar een uitzondering op den regel. Bij vitium cordis werd de hysterotomia vaginalis anterior tweemaal tijdens de baring verricht. Toen reeds spoedig na het begin der weeën cyanose, kortademigheid en angstgevoel als verschijnselen der compensatiestoornis van het hart begonnen op te treden, werd de bevalling terstond door middel van de hysterotomia vaginalis anterior tot stand gebracht. Dit is voor deze gevallen een uiterst heilzame operatie, vooral daar zij zonder narcose verricht kan worden. Daar de geheele uitdrijvingsperiode uitgeschakeld wordt, de geheele baring zich binnen enkele minuten afspeelt en de patiënte dan rustig in haar bed terugkomt, heeft de geheele gebeurtenis der geboorte van het kind nauwelijks merkbaren invloed op de hartsstoornis. Bij de drie andere gevallen werd in overleg met den internist de zwangerschap vroeger (inde 3f- en 4e maand) afgebroken. Ook van deze patiënten is er geen enkele gestorven. Zij hebben de operatie, zonder narcose, zonder hinder doorstaan. Bij de patiënten met nephritis was eveneens tweemaal hartinsufficientie met longoedeem en sterke cyanose de rechtstreeksche indi-

128

Sluiten