Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het lichaamsgewicht gelijk en steeg de bloedsdrukking tot 180 en daar boven. 11 October, ongeveer een week voor het berekende einde, begon de haring en werd er. spontaan een levend kind van 2,540 K.Gr. geboren, dat bij ontslag na 20 dagen 0,5 K.Gr. was aangekomen. De placenta woog 450 Gr. en bevatte wat dunne infarcten. Ook na de haring trad geen albuminurie op, en de bloedsdrukking daalde tot ± 130, tot het peil dus van vroeger. 15 September werd het ureum-gehalte van het bloedserum bepaald op 247 mGrr. per Liter en de constante van Ambard op 0,110, terwijl die 20 October 390 en 0,096 bedroegen. Een half jaar later werd bij na-onderzoek de urine normaal bevonden en de bloedsdrukking gemeten op 160. Patiënte voelde zich gezond; alleen heeft zij soms hartkloppingen. Het hartwas ook toen nog iets verwijd en de 2de aortatoon versterkt. Buiten de zwangerschap is deze patiënte oogenschijnlijk volkomen normaal. Zij voelt zich best, heeft alleen last van hartkloppingen na trappen loopen. Dé urine is eiwit-vrij, maar er bestaat een blijvende, al is het dan ook geringe hypertensie. Uit het verloop der verschillende zwangerschappen is het duidelijk, dat deze vrouw minder bestand is tegen de zwangerschapsproducten, waarop zij inde tweede helft der zwangerschap reageerde met uraemische verschijnselen: hoofdpijn, braken, sufheid, algemeen ziektegevoel en vasomotorisohe stoornissen, echter zonder dat de ureumspiegel van het bloed steeg en zonder dat er noemenswaardige afwijkingen inde urine optraden. Dat wij hier niet met. een normale vrouw te doen hebben, staat vast; de blijvende hypertensie is daarvan het objectieve bewijs. Toch gaat het m.i. niet aan haar als een nephritica te bestempelen, al is de constante van Ambard ook iets verhoogd. Haar groote gevoeligheid voor zwangerschapsproducten, zonder dat daardoor de nieren inde eerste plaats worden aangedaan en die zij blijkbaar reeds gedurende de eerste zwangerschap bezat, geven haar iets zeer bijzonders, en van dat bijzondere is de hypertensie het eenige blijvende teeken. Vergelijken wij bovendien de opvolgende zwangerschappen, dan zien wij, dat de 2de zwangerschap verreweg de beste was; inde lste en 3do brak eclarnpsie uit; de 4do eindigde ontijdig en inde sde5de traden ondanks rust en zoutloos dieet zeer ernstige intoxicatie-versohijnselen op. Na de 2de zwangerschap is er dan ook een aanduiding vaneen zekere climax inden nadeeligen invloed van de zwangerschap, die het gevolg zou kunnen zijn van het langzamerhand toenemen dier

182

Sluiten