Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Stellingen: 1. Men make onderscheid tusschen meno- en metrorrhagia praeclimacterica. 2. Bestraling van patiënten, lijdende aan metrorrhagia climacterii, zonder voorafgaande proef-curettage is een kunstfout. 3. Totaal-extirpatie wegens meno- of metrorrhagia praeclimacterica is een kunstfout. Röntgenbestraling is de aangewezen therapie. 4. Blijkt bij mikroskopisch onderzoek van het gecuretteerde slijmvlies, dat de mucosa cysteus is ontaard of necrohiotisch is ontstoken, dan is Röntgenbehandeling aangewezen. 5. Bij endometritis senilis is curettage alleen voldoende, nabehandeling met chloorzink is aan te raden. 6. Bij menorrhagia praeclimacterica is curettage onnoodig, Röntgenbehandeling alleen is voldoende. 7. Indien ondanks Röntgenbehandeling de mêtrorrhagie blijft bestaan, is cifettage aangewezen en afdoende. 8. Reeidief na Röntgenbehandeling bij typische praeclimacterisehe bloedingen komt zoo goed als niet voor. 9. Adnexaandoening contraindiceert Röntgenbehandeling. 10. De amenorrhoe treedt doorgaans op binnen twee maanden na het begin der bestrali g. 11. Men bestrale minstens twee seriën van 35—40 H., met een tusscheupauze van 4 weken. 12. Om amenorrhoe bij climacterische bloedingen te bewerkstelligen is 3—4 uur bestraling voldoende. IY. Fibromyomen. Aanvankelijk werden uitsluitend kleine fibromyomen bestraald bij vrouwen inden prae-climacterischen leeftijd; aangemoedigd door het voortreffelijk resultaat dezer behandeling, heeft spr. de aanwijzing tot bestraling meer en meer uitgebreid. Spr. verdeelt zijn gevallen in 30 fibromyomen, ter grootte vaneen vuist maximaal; hieronder worden ook gerekend een viertal gevallen van „uterus volumen auctum” zonder duidelijke knobbelvorming met menorrhagia e causa ignota en 30 fibromyomen van grooteren omvang. In alle 60 gevallen was de bloeding de indicatie voor,de behandeling; alle patiënten, die voldoende zijn bestraald, 57 in getal, zijn binnen 2 tot 3 maanden na het begin der behandeling amenorrhoisoh geworden. Slechts driemaal heeft de behandeling dus, wat dit punt betreft, gefaald, nl. 1) Patiënte van 36 jaar, onvoldoende behandeld, bleef weg na de 2de serie; 2) Patiënte van 40 jaar, slechts éénmaal be-

258

Sluiten