Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

achtte, één over Neo-Malthusianisme, waarvan hij een der warmste voorstanders was, en één over Huwelijk en Ziekte, waarin hij verplicht geneeskundig onderzoek vóór het huwelijk bepleitte, zooals hij later nogmaals deed in een brochure over geneeskundige Huwelijkswetgeving (Amsterdam, Gr o esbeek) en in zijn rectorale oratie „de Zorg voor het Moederschap” (1913). Dat Treub, wars van alle onoprechtheid en huichelarij, vooral in de laatstgenoemde reeks van brochures geen blad voor den mond nam, is even natuurlijk als dat hij de kwakzalverij met warmte bestreed. Hij deed dit in een feestrede bij het 25-jarig bestaan der Yereeniging tegen de kwakzalverij, in een voordracht, zooals alleen Treub die kon houden, in de buitengewoon vermakelijke revue, die hij liet opvoeren na een algemeene vergadering der Maatschappij (het boertje van Nora-meer) en deftiger in het aan het Artsenmonopolie gewijde nummer van het Tijdschrift voor Geneeskunde (1914). In het laatste Tijdschrift gaf hij bovendien in den loop der jaren brieven, waarin hij zich onbedwongen gaf, het laatst nog toen hij met Pekelharing de reis naar Indië maakte en daar door het uitbreken van den wereld-oorlog diep werd getroffen. Onvoorwaardelijk vervuld met liefde voor Frankrijk en het Pransche volk, dreef die liefde hem in alle oorlogsjaren tot alles wat hij sprak en schreef. Zij gaf hem de pen in de hand tot onbarmhartige en felle bestrijding van de vijanden van Frankrijk of wie hij daarvoor hield, maar zij deed hem ook het initiatief nemen tot het uitzenden eener ambulance naar Parijs. Maar hierover mag ik niet verder uitwijden. Ook hetgeen Treub was voor zijn assistenten, zijn leerlingen, zijn patiënten, zijn collegae en zijn vrienden, blijve hier buiten beschouwing. De geheele persoon van Treub is na zijn overlijden door Van der Hoeven in de Meuwe Rotterdammer, door Pekelharing in de „Groene”, door Kouwer in het Tijdschrift voor Geneeskunde besproken, unisono wat waardeering en sympathie betreft. Op mij rustte de taak in dit Tijdschrift een overzicht te geven van zijn schriftelijken arbeid op wetenschappelijk gebied, een onvolledig overzicht, omdat het niet aanging al zijn tijdschriftartikelen aan een onderzoek te onderwerpen. De zoo volledig mogelijke lijst van zijn geschriften is hierachter afgedrukt. Zij geeft een denkbeeld van den buitengewoon grooten arbeid door Treub verricht. En ook dat niet eens. Want van alles wat hij deed voor het leiden van het internationaal gynaecologen-congres in 1899 te Amsterdam, blijft, behalve zijn openingsrede en een paar mededeelingen, slechts de persoonlijke herinnering, zoo goed door Kouwer geschetst.

90

Sluiten