Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

cervix. (Waarschijnlijk is de curette hierbij niet tot in het cavum uteri doorgedrongen, daar geen weefsel te voorschijn kwam.) Patiënte bleef vloeien en werd door den geneesheer naar mijn polikliniek gezonden, waar ik den volgenden status opnam : sterke anaemie, mager (vermagerd ?) individu. Corpus uteri vergroot (als bij een zwangerschap van 3 maanden), in sterke retroflexie, gemakkelijk te reponeeren. Sonde bloederig. Diagnose; Chorion-epithelioom (?), Therapie: opneming voor proefcurettage. Den volgenden dag zou buiten narcose proefcurettage verricht worden. Gewone voorbereiding. De portio wordt aangehaakt en met de sonde de ligging van het baarmoederlichaam bepaald. Heftige bloeding. Met Heg ar’ s dilatatoria wordt getracht het ostium externum en internum te verwijden; na elke bougie vermeerdert de bloeding; bij Hegar n°. 6 spuit en gutst het bloed in opvolgende stralen met geweld uit de baarmoeder. Met de kleinste curette wordt uit de uterusholte weefsel te voorschijn gebracht, dat makroskopisch gelijkt op placentaweefsel. De bloeding wordt echter zoo foudroyant, dat zoo snel mogelijk een vioformgaastampon inde baarmoederholte moet gebracht worden, de scheede wordt daarna stevig opgevuld met gaas. Met het oog op de sterke bloeding wordt besloten den volgenden dag de baarmoeder te verwijderen. Fa 1 uur is echter de tampon reeds doorgebloed, patiënte ziet er zeer bleek uit, de pols wordt klein en onregelmatig. Terstond worden alle toebereidselen gemaakt voor de totaal-extirpatie, die daarna langs abdominalen weg op de typische wijze zonder noemenswaardige verwikkelingen in narcose geschiedt. De vergroote baarmoeder ziet er uit als een zwangere uterus van 3 maanden, de eierstokken zijn vergroot, bevatten kleine cysten en een corpus luteum. In verband met de ervaring, dat het chorionepithelioom geneigd is in het ovarium te metastaseeren, worden beide eierstokken verwijderd. Inden breeden band, noch inde klieren worden tastbare metastasen aangetroffen. Op doorsnede blijkt de baarmoeder geheel gevuld met een placenta-aohtige massa, op sommige plaatsen is de woekering van het gezwel tot vlak bij de serosa voortgeschreden. Het mikroskoop bevestigt de klinisch gestelde diagnose: maligne chorion-epithelioom. Genezing, behoudens een enkele verhooging tot 38.5, ongestoord. Fa 3 weken wordt patiënte uit het ziekenhuis ontslagen. In aansluiting aan en door de proefcurettage is dus in dit geval een dusdanige bloeding opgetreden, dat vrijwel onmiddellijk na de curettage totaal-extirpatie verricht moest worden. Fog een soortgelijk geval is mij bekend, waar eveneens na een

104

Sluiten