Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarin men toch eigenlijk assistentie niet kan ontberen, ónmogelijk zijn, zich binnen afzienbaren tijd hulp te verschaffen. Op den medicus nu rust de verplichting de gevaren, die hieruit voor zijne patiënten voortspruiten, zoo gering mogelijk te maken inde eerste plaats door die vrouwen, bij wie een zeer ernstige complicatie bestaat (eclampsie, placenta praevia, ernstige bekkenvernauwing) tijdig naar een ziekenhuis te doen vervoeren, en in de tweede plaats door te trachten de overige vrouwen in omstandigheden te brengen, waarin de kans op eene natuurlijke baring het grootst is, in één woord door zooveel mogelijk prophy laxis. Het volgende is niet anders dan eene korte casuistiek, waaruit blijken moge, hoe moeilijk het is aan dezen eenvoudigen theorethischen eisch te voldoen. Sommige gevallen zijn goed verloopen, zonder dat ik daarom mijne behandeling eene voorbeeldige zou willen noemen; hij andere was de uitkomst slecht, en juist de vermelding van deze gevallen kan ook voor anderen nuttig zijn, omdat wanneer het gelukt de oorzaak van den tegenspoed of van de verkeerde behandeling op te sporen, men zich daarvoor in het vervolg kan hoeden. De gegevens ontleen ik aan aanteekeningen, die ik maakte over 554 verlossingen tijdens mijn verblijf te Steenderen inden Gelderschen achterhoek van December 1910 tot Februari 1919. De prophylaxis tijdens de zwangerschap stuit al dadelijk op het bezwaar, dat de meeste vrouwen ons te laat mededeelen, dat zij zwanger zijn; de controle van de urine heeft dan eerst plaats als het te laat is. Twee vrouwen zag ik sterven tengevolge van eclampsie tijdens de zwangerschap : I. Mej. J. I gravida; in Maart 1917, op het einde van de zesde maand, krijgt zij dikke voeten, maar gaat daarna nog op reis en gevoelt zich zeer goed. 11 April klaagt zij voor het eerst over hoofdpijn, braakt en heeft pijn inde maagstreek. 12 April zie ik de vrouw voor het eerst, en wel in zeer slechten toestand; zij ligt in diep coma, de ademhaling is snorkend, de pols gespannen; tong tusschen de tanden geklemd; sterke oedemen. Staande, geheel gesloten portio. Na aderlating wordt de ademhaling ruimer; duidelijke eclamptische aanvallen worden niet gezien, maar het coma blijft aanhouden ondanks herhaalde venesectie. 14 April wordt een gemacereerde vrucht van 37 c.M. geboren; inde placenta groote infarcten en oud bloed op de achterzijde; in het geheel komt er zeer weinig bloed. De vrouw sterft 17 April, zonder uit het coma ontwaakt te zijn.

317

Sluiten