Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorwaartsbuiging blijkens een bij gevoegde photographie over meer dan 90 graden mogelijk. Niet zelden verwondert men zich over het feit, dat verschijnselen van den kant van het zenuwstelsel inden regel afwezig zijn, daar toch het wervelkanaal een niet onbelangrijke wijziging, wat richting betreft, ondergaat. Toch is dit niet zoo onbegrijpelijk, wanneer men in het oog houdt, dat het achterste deel van den wervel vrij wel op zijn plaats blijft, alleen het wervellichaam verschuift en de holte wordt dus op deze plaats in voor-achterwaartsche richting uitgerekt. Wanneer men zich de moeite getroost in leerboeken of atlassen doorsneden van spondylolisthetische bekkens te bekijken, zal het ieder duidelijk worden, hoe het wervelkanaal bewaard blijft of althans bewaard kan blijven. Ten slotte een enkel woord over de therapie. Inde literatuur, voor zoover die mij ten dienste staat, wordt hierover bijzonder weinig medegedeeld. Bedrust en behandeling met rekverbanden aan de beenen, schijnen de meest toegepaste wijzen van behandeling te zijn. Later wordt dan een gipscorset gegeven, dat tot over de heupen reikt, om verder inzinken en afglijden te voorkomen. Een dergelijk corset moet zeer lang, soms zelfs altijd door worden gedragen. Albe e 1) acht het vraagstuk der behandeling van de spondylolisthesis opgelost en wel door gebruik te maken vaneen z.g. ~bone-graft” op dezelfde wijze als hij dit het eerst toepaste bij de spondylitis tuberculosa. Daarbij wordt het zieke deel van de wervelkolom gefixeerd dooreen beenspang, die b.v. uit de tibia wordt genomen en vervolgens getransplanteerd onder of inde doornuitsteeksels. Hij vermeldt een geval, waarbij een wervelverschuiving bij een jongen man van 18 jaren optrad, in aansluiting aan een bokspartij. Het gelukte hem onder narcose de dislocatie op te heffen, waarna een beenspang tegen en inde doornuitsteeksels vanaf den derden lendenwervel tot het tweede sacraalsegment werd aangebracht. Uit de bij gevoegde Röntgenphoto blijkt echter, dat dit geval moet worden beschouwd als een z.g. luxatie-fractuur van den derden lendenwervel en niet als een echte spondylolisthesis. Of intusschen de operatie volgens A1 be e voor de spondylolisthesis een doelmatige behandeling zal blijken te zijn, moet de toekomst leeren. 1) Albee. Orthopaedic and reconstructie® surgery.

386

Sluiten