Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het een en ander meegedeeld. Ik vermeldde daar ook, dat de voordeelen van de laparotomie tegenover de vaginale operatie o.a. gelegen zijn inde grootere mogelijkheid gezond weefsel te sparen. W.i.w. is meermalen getracht ook langs vaginalen weg conserveerende myoomoperaties te verrichten (o.a. vaginale hooge supravaginale amputatie door Rie c k), echter is gebleken, dat morbiditeit en mortaliteit hierbij grooter zijn dan bij de laparotomie. Echter meen ik, dat in enkele gevallen de vaginale uterusexstirpatie te verkiezen is en soms ontegenzéggelijk voordeelen bieden kan. Zoo kan deze veel beter in lokaalanaesthesie uitgevoerd worden (lumbaalanaesthesie, sacraalanaesthesie. infiltratieanaesthesie). Ook de operatieshock is veel geringer, wat vooral voor zeer uitgebloede patiënten of voor patiënten met een zwak hart van groot belang zijn kan. Ook ziet men minder-langdurende darmparesen. De gevolgde techniek was verschillend naar den aard van het geval. Soms werd de uterus gesloten geëxstirpeerd (o.a. bij verdacht op carcinoom) ; soms werd de voorwand' gekliefd en zoo langzamerhand de uterus geluxeerd; soms werd deze gemorcelleerd. Bij nauwe vagina werd deze verwijd dooreen flinke Schuchardtsche snee, waardoor een ruim gezichtsveld wordt verkregen (o.a. opereerde ik zoo een virgö en een nullipara, waarvan de geschiedenissen later volgen). Alle vaten werden afgebonden met catgut, nooit bleef een klem liggen, steeds werd de geheele buikholte gesloten. Wat dit laatste punt betreft, zou ik nog het volgende willen zeggen: leder gynaecoloog is tegenwoordig wel overtuigd van het enorme belang, dat gelegen is ineen goede peritoniseering van de wondvlakte. Merkwaardigerwijze wordt dit meestal alleen maar doorgevoerd bij de laparotomie, terwijl bij de vaginale operatie dit belang blijkbaar veel minder groot wordt geacht. Toch kan ik hierin geen verschil zien. Ook hier moet de kans op darmparese en peritonitis grooter zijn dan bij volledige sluiting van het peritoneum, terwijl ook de kans op latere ileus grooter moet zijn, vooral als men bedenkt, dat bij uitsluitende tamponnade de afsluiting van de buikholte naar de vagina gevormd wordt door aan elkaar gekleefde darmlissen. Het is dan ook niet te verwonderen, dat in iets grootere statistieken van aldus verrichte vaginale uterusexstirpaties bijna steeds ileusgevallen vermeld worden. Zeer vermoedelijk is dit aantal echter grooter,

398

Sluiten