Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelijk geval de tang te gebruiken, dan zal het hem niet gemakkelijk vallen, datgene, wat hij misschien jaren geleden op het phantoom had geleerd, naar behooren inde praktijk toe te passen. Dat dit geen theoretische veronderstelling is, maar inderdaad voorkomt, bewees mij een enkele jaren geleden waargenomen geval, waarin de behandelende arts beproefd had met de tang correctie aan te brengen en extractie te verrichten, maar hierin niet alleen niet slaagde, maar daarenboven zeer belangrijke verwondingen der scheede had veroorzaakt. Ik ben daarom van meening, dat men een dergelijke toepassing van de tang moet beperken tot de kliniek, waar alles rustig kan worden overwogen en het in den regel ook niet aan deskundige voorlichting ontbreekt. Wat ons betreft hebben wij deze methode slechts tweemaal toegepast, éénmaal bij een I-para en éénmaal bij een multipara. Bij de eerste ontstond een ruptura perinaei, welke door middel van vier draden werd gehecht, bij de tweede ontstond geen ruptuur. Een andere behandelingswijze wordt in Utrecht toegepast. Aldaar corrigeert men den stand eerst manueel, om vervolgens de tang aan te leggen en te extraheeren. Dat deze methode dikwijls tot het doel leidt, blijkt wel uit de mededeelingen inde integrale statistieken van de reeds vermelde jaren. Daaruit blijkt echter ook, dat deze methode niet altijd gelukt en het hoofd b.v. na manueele correctie inde tang naar achteren kan draaien. (Zie b.v. integr. statistiek 1909 en ’IO bladz. 403.) Door zóó te handelen en de tang dus niet voor correctie te gebruiken, zal het gevaar voor beschadigingen der zachte deelen wel uitgesloten zijn en blijft dan hoogstens de kans over, dat de correctie mislukt. Omtrent deze behandelingsmethode heb ik persoonlijk geen ervaring, daar wij behalve in 2 gevallen, waarin volgens Scan zon i-Lange werd geopereerd, en de 6 gevallen waarin de partus spontaan verliep, op andere wijze te werk gingen. Wij legden namelijk de tang aan, alsof het een uitgangstangwas, waarbij wij zorg droegen de streek tusschen groote fontanel en glabella sterk tegen de symphysis aan te drukken. Zoodra het hoofd voor een groot gedeelte was geboren, werden de lepels afgenomen en de verdere geboorte van het hoofd door expressie tot stand gebracht, zoo noodig gecombineerd met episiotomie, indien complete ruptuur dreigde. Zooals uit de tabel is te zien, gelukte het op deze wijze inde kliniek een complete ruptuur te voorkomen en genazen de daarbij ontstane inscheuringen allen per priinam. Inde privaatpraktijk waren wij niet zoo gelukkig, daar van de 8 gevallen driemaal een complete ruptura perinaei ontstond. Bij n°. 1 dezer lijst, een II-

408

Sluiten