is toegevoegd aan je favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, jrg 17, 1941, no 38, 28-11-1941

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leeftijd... ze heeft geen broers of zoo ...heelemaal geen aanleiding tot iets, begrijpt u? Het is in onze familie méér voorgekomen... nicht Tine b.v., en ik mag Carla zoo graag... ze is aardig en knap, al zeg ik het zelf... en toen dacht ik..."

„Maar tante... ü hebt de advertentie toch niet...?"

„Laat me uitpraten, Carla... het is toch al zoo moeilijk, om het je duidelijk te maken. Ik hoopte er verandering in te kunnen brengen, je ten minste één keertje gelegenheid te verschaffen... Maar toen ik het vanmorgen gedrukt zag staan... toen was het zoo héél anders, dan ik me had voorgesteld. Ik durfde het niet tegen je zeggen... je keek zoo verschrikkelijk boos..."

Het oude dametje zocht in de plooien van haar zwart zijden japon naar haar kanten zakdoekje en verliet snikkend de kamer.

Carla en Frits keken elkander aan. En toen gebeurde er iets vreemds. Hun oogen vertelden iets, waarover nog geen woord gesproken was. „Als we het eens zoo lieten, als het is?" stelde Frits voor. ,,'n Dag of veertien, als u het ten minste goedvindt. Zuiver voor den vorm. Daarna kunt ü mij den bons geven... In veertien dagen kan een meisje licht tot andere gedachten komen, niet waar? Zoudt u er zóó niet de minste narigheid van hebben?"

„Misschien," antwoordde Carla Manders rustig.

„Afgesproken! Voordat ik echter ga, zou ik graag nog even met uw tante praten. Hebt u daarop tegen?"

Carla vond tante In tranen op haar kamer.

„Toe nou, tantetje, 'n beetje kalm! Zóó erg is het niet," suste ze. „En hij ...meneer Koopmans, neemt 't heusch niet zoo kwaad op... Hij is erg aardig en... Toe, tante, vertel me nu toch eens..."

„Wat, lieve kind?" vroeg tante, door haar snikken heen.

„Wel... hoe kwam u erbij, om- nu juist... hèm uit te kiezen?" vroeg Carla blozend.

„Omdat... omdat ik vroeger eens met zijn oom... gedanst heb... ja, kind, lang geleden. Dat was óók zoon knappe jongen... En, toen jij hem laatst ontmoet had, ...dézen jongen man dan altijd... toen dacht ik terug aan vroeger. Hij heet naar zijn oom, zie je?... en ik kreeg ineens zoo'n verlangen, die twee namen... Jij bent immers m'n petekind?... naast elkaar hl de krant te zien... zooals het vroeger had kunnen... Och, Carla, wees nu maar niet boos op me!" Het jonge meisje voelde zich plotseling verteerderd door zooveel ouderwetsch, romantisch gevoel. Ze sloeg haar arm om het oude dametje heen. „Mal tantetje, dat je toch bent! Nee, hoor... ik zal niet boos zijn. Ik..." „Niet? Dan... zul je dien mijnheer Koopmans misschien wel willen vragen, of hij bij ons... blijft koffiedrinken, niet?" vroeg tante met een lief, schuchter, maar toch guitig lachje.

Had haar advertentie dan tóch geholpen?

Klein* oorzaken

GROOTE GEVOLGEN

DE LAATSTE DANS.

't Was op een groot feest, waar gedanst werd. Den heelen avond waren m'n vriend en ik er geweest, en tegen middernacht besloten we naar huis te gaan.

Bij de uitgang der zaal keerde ik me nog even om om nog een laatste blik op de dansenden te werpen. Terwijl ik dat deed viel mijn blik op een meisje dat alleen aan een tafeltje zat. Ik had haar nog niet eerder opgemerkt. 't Was kennelijk een meisje van buiten de stad. Ze was knap en zag er heel aardig uit. Ik stond nog steeds naar haar te kijken toen mijn vriend, die inmiddels doorgeloopen was, me toeriep of ik nu toch eindelijk eens meeging. Het antwoord dat ik hem toen gaf, zou een zeer groote invloed hebben op mijn verder leven. Ik antwoordde nJ.: „Ja ik ga direct mee. Nog één dans. Wacht maar even".

Die dans was voor het vreemde meisje. En die dans duurt nu nog voort, want ik ben reeds twee Jaren gelukkig met haar getrouwd.

Don Juan, Assen.

EEN MEENINGSVERSCHIL

MET FATAAL GEVOLG. Jaren geleden maakte ik met mijn vriendin een rijwleltocht. Wij kregen meeningsverschll, zl) wilde links van mü op den straatweg rijden, terwijl ik dan rechts het fietspad moest berijden. Na eenlg gekibbel gaf ik toe, met het gevolg dat zij, nadat zij nog geen twintig seconden op den straatweg reed door een auto waarvan later bleek dat de bestuurder

dronken was, werd aangereden en zwaar werd gewond.

Na twee dagen in een ziekenhuis verpleegd te zijn geworden, overleed zij tengevolge van de noodlottige aanrijding.

Doordat ik toen mijn vriendin haar zin gaf, heb ik mijn leven behouden.

Christine, Amersfoort.

HOE IK MIJN VROUW

LEERDE KENNEN.

Ik was in onze tuin, toen ik mijn broertje hoorde huilen. Ik ging naar hem toe, en zag dat er net een dame naar hem toeliep, die aan hem vroeg wat er was. Het bleek dat hij zijn gieter had laten vallen, en dat de sproeier in de sloot was gerold. Ik haalde de sproeier uit de sloot, en maakte meteen kennis met de vriendelijke dame. Het gevolg van dit kleine incident was dat zij nu mijn vrouw is.

R. M. V. te Amsterdam.

Zij heeft natuurlijk een VINOLIA TEINT! Zij stelt veel prijs op een jeugdig en aantrekkelijk uiterlijk. Daarom verzorgt zij haar huid dagelijks met Vinolia Vamshing Cream, die een bijzondere werking bezit door een speciale samenstelling en fijne emulgeering. Door deze voortreffelijke verzorging kreeg zij de fraaie, jeugdige Vinolia - teint. Volg haar voorbeeld. Vinolia Vanishing Cream wrijft uiterst dun uit, wordt door de huidporiën gemakkelijk opgenomen en vormt tevens een ideale basis voor poeder. Vinolia Cold Cream voedt en verzorgt de huid gedurende den nacht. EEN YIlNOriA-TEINT KKI)I II)T EE> FRISSCHE. JE1GDIGE III ID * ^ VINOLIA CREA VC 132-0141 C O L D