is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1942, no 4, 23-01-1942

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Savora" smaakt als echte thee! De heerlijke smaak en fijne geur van „Savora" zijn telkens weer een verrassing voor jong en oud 1 Savora is en blijft het beste vervangingsmiddel voor échte thee; één tablet is voldoende voor 5 è 6 koppen. Bovendien vraagt het slechts de helft van de suiker en de melk, die U gewoonlijk in Uw thee doet. NIEMEIJ ER'S Smaakt als thee! 10 tabletten 25 ct. THEESURROGAAT Geen angst meer bij 't bleken van wollen goed Als U 't maar met AWEE „WOLBLEEK" doet Want Wolbleek bleekt grondig * tast vezels niet aan Maakt witter dan wit - U bent zeker voldaan. WQXl WOLBL€€K ncdiwMwv! \

Zooeven hoorde ik, dat de Orangoetan ,;Jopie", de populairste figuur uit den Haagschen Dierentuin, gestorven is. Dat bericht heeft mij getroffen, want ik ben dól op apen.

DE AAP.

Waarom wèl een harende hond, wèl een stelende kat, wèl een snerpende kanarie, wèl een nietleggende kip en géén aap?

Oom bracht hem mee uit Indië en wij zullen er hem levenslang dankbaar voor zijn.

Onderstaande regels proza Zijn, nèt als de poëzie,

Van begin tot eind historisch. Zónder franje, fantasie.

't Is een apenlevensliedje.

Dat 'k uit apen vriendschap zing, • 't Is het lied van Kees, mijn aapje, Lid van mijn familiekring.

Leuke, bruine, slimme oogjes Kekon onzen kring in 't rond En het resultaat was gelooi ik. Dat hij ons wel aardig vond. En toen hij een poosje later Bij ons aan de tafel zat.

Was het ons, of Oom in kwestie Ons gezin vermeerderd had.

Keesje was van den weg af te zien, hetgeen hem veel vertier, populariteit en kritieK bezorgde. ,,Kaakkis effies wèttenschètje"! hoorde ik 20 keer per dag door passeerende dames en meisjes zeggen. Kees en ik begrepen elkaar, zoodat wij deze vleiende uitroepen gelijkelijk tusschen ons beidjes verdeelden.

,,Ape benne falsche krenge"! zei een meneer met een dophoed en een gekleede jas en bruine schoenen achter een piepende kinderwagen; déze appreciatie was uitsluitend voor Kees, maar die had al genoeg van de wereld gezien om te weten, dat personen als boven omschreven niet voor geheel geestelijk evenwichtig moeten worden aangezien. Dies werd Kees niet kwaad.

Bij mooi weer bewoog Kees zich vrijelijk onder de menigte, snoepte waar hij snoepen kon, besteeg de fietsen der kijkers en liet zich op alle manieren verwennen.

Daar wordt gebeld. Een meneer komt binnen en beklaagt zich: meheir, ik heb daar dat beissie van U, dat apie, op me arm, trekt ie me daar ineine me paarrele dèsspeld uimmedès... Ik mee naar buiten; Kees begrijpt al waar het om gaét en houdt het kostbare kleinood' zegevierend omhoog tot ik vlak bij hem ben, waarna hij het in zijn wangzak stopt. Als 't daar na veel moeite weer uit is gekomen en weer in des vreemden heeren das zit, geeft de gelukkige eigenaar, waarschijnlijk een handelsman, mij uit dankbaarheid een waardevolle „tip": „op die manier ken U rijk worre met dat aapie"...

Daar wordt wéér gebeld: of de familie wist, dat het apie los in de garage liep? Ter plaatse constateerde

ik, dat Kees een 1 O-liter bus motorolie van haar schroef sluiting ontdaan had en bezig was den inhoud met kennelijk welbehagen te verspreiden. Hij werkte met de dikke vloeistof nèt zooals wij, als kinderen, dat deden met de stroop op de grutjes: de garage-vloer vertoonde de meeste grillige figuren. Na afloop is het pas tot mij doorgedrongen, hoeveel liter olie 10 liter is. Van Kees geleerd. Een paar honderd meter van Keesjes woning is een druk kruispunt, voorzien van een verkeersagent, 't Was Zondagmiddag en Kees was vanwege de slanke lijn op zijn eigen houtje de straat opgegaan, maar op het kruispunt werd het hem te machtig. Auto's en motorfietsen snorden loeiend langs hem heen, nérgens een redding brengende boom... Daar werd wéér gebeld: kan meneer direct even komen, want de aap zit in de diender. Het onderzoek ter plaatse wees uit, dat Kees wérkelijk in den langen verkeersagent geklommen was, die zóó van dit onverwachte bezoek schrok, dat hij stokstijf bleef staan zooals hij stond en geen vin meer verroerde. Het verkeer was in de war, maar Kees was gered en had van zijn standpunt uit heel logisch gehandeld: die agent was ten eerste een kerel als een boom, en dèn: zoeken wij, menschen, óók geen bescherming bij hem?

Och, onze rassen hebben zóó veel met elkaar gemeen!

De aap grijpt, wat hij grijpen kan. En wij? Als hij zijn buurman een loer kan draaien, laat hij het niet. En wij? Om de kleinste kleinigheid krijgen ze de grootste ruzie. En wij? Hij grist altijd naar het gróótste stuk. En wij? Ze bombardeeren elkaar vanuit de lucht met kokosnoten. En wij?

Wij verbeelden ons zoo gaarne, Dat wij ware wond'ren zijn. Toppunt van verstand, beschaving, En het is zoo dikwijls schijn.

Kijk een aap eens in zijn oogen. Och, dan ziet U daar al gauw: Véél verstand en mede-leven En, voor&l, een groote trouw. Hoe is 't met de Ouderliefde? Zag U óóit een apenpaar,

Dat zijn kinders in den steek liet, Zelis in 't uiterste gevaar?