is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1946, no 4, 24-08-1946

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo ziet een telecamera er uit. Zoowel de operateur als de man, die het wagentje bedient staan door middel van koptelefoons in verbinding met de spelleiding. De operateur links maakt een opname van een model van de scène, welke opname vertoond wordt bij het begin van de voorstelling.

■ 1 t' it ! I ï iï 17 ■ i — 1 ■ / i m ■ — ■ - ■— X k» I A * /

Onderweg, maar aankomst nog niet bekend

WANNEER kunnen wij voor een schappelijk prijsje — laten wij zeggen zoo om ende bij honderd, honderdvijftig gulden — een televisietoestel koopen, waarmee wij geregeld uitzendingen kunnen bekijken, ongeveer op de manier zooals wij thans naar de radio luisteren?"

Als U in dit artikel op deze vraag een rond antwoord verwacht, moeten wij U meteen teleur stellen. Niemand ter wereld kan U dit namelijk met absolute juistheid vertellen.

Ook in dit opzicht zijn de deskundigen verdeeld in optimistische en pessimistische profeten. De eersten zullen U verzekeren, dat de televisie over een jaar of drie binnen ieders bereik zal zijn en de somberste vertegenwoordigers van de tweede categorie zullen U zeggen, dat het nog tientallen jaren kan duren vooraleer de televisie als volwassen beschouwd mag worden.

In een geval als dit past het den gewonen sterveling een afwachtende houding aan te nemen.

Desalniettemin is het een feit van beteekenis, dat sedert het einde van den oorlog de practische toepassing van televisie sterk

is vooruit gegaan. Hoewel haar nog wel wat technische tekortkomingen aankleven mag toch gezegd worden dat, althans voor gebruik op betrekkelijk geringe schaal, de experimenteele phase voorbij is. Op het oogenblik zijn het voornamelijk commerciëele moeilijkheden, die een populariseering van de televisie in den weg staan.

In Londen en Parijs worden reeds regelmatig televisie-uitzendingen gehouden voor het publiek en een aantal bevoorrechte stervelingen is daar in het bezit van teleyisie-ontvangtoestellen. Deze toestellen zijn echter nog zeer duur en wat te zien gegeven wordt staat nog niet op hoog peil. Wat dat betreft is men in de Vereenigde Staten al een eind verder. Te New York bijvoorbeeld zijn 3500 toestellen (die thans een paar honderd dollar kosten) in gebruik en men schat, dat eiken Donderdagavond ongeveer 20.000 personen het programma volgen, dat dan wordt gegeven. Ook bestaat er al een televisie-krant, de „Air Press", die regelmatig wordt uitgezonden. Hier is men dus op den goeden weg.

TELEVISIE OUDER DAN RADIO

IE mocht denken dat televisie een ding van de laatste tientallen jaren is, heeft het mis. Zij is ouder dan radio, ja ouder zelfs dan de gramofoon. Het was in 1873, dat het principe ervan door een Engelschman werd ontdekt. Pas kort na den eersten wereldoorlog echter konden de eerste practische resultaten van beteekenis worden behaald. Het beeld bleef ook toen voorloopig

nog zwak en een bijzondere handicap was, dat de apparatuur buitengewoon ingewikkeld en duur bleef. Dit veranderde pas in de dertiger jaren, toen een Amerikaan, samen met een geëmigreerden Rus, de kathodestraal-buis op de televisie wist toe te passen. Dit beteekende een geweldige vereenvoudiging en verbetering.

TELEVISIE IN NEDERLAND

Q OK in Nederland zat men niet stil met televisie-experimenten en de eerste publieke demonstraties van de resultaten hiervan werden in 1938 gegeven op de jaarbeurs te Utrecht door Philips. In een der bovenste verdiepingen van 't jaarbeursgebouw was een toestel opgesteld, waardoor men een uitzending die beneden

werd verzorgd kon volgen. Als wij ons goed herinneren hebben wij toen Corry Vonk en Wim Kan een cabaretnummertje zien weggeven. Het was interessant om te zien, al was het beeld nu en dan nogal trillerig en vaag.

TIJDENS DEN OORLOG

£ VENALS menige andere technische vinding maakte ook de televisie tijdens den tweeden wereldoorlog een sprong vooruit. Speciaal de Amerikaansche strijdkrachten ter zee en in de lucht besteedden veel aandacht aan de televisie als hulpmiddel bij het bestrijden van den vijand. Zoo werd het mogelijk de actieradius van televisie, die van een gewone antenne te land slechts tamelijk

klein is, aanzienlijk te vergrooten. Dit bereikte men door een vliegtuig met zendinstallatie boven het ontvanggebied te laten cirkelen. Van de ervaringen, in den oorlog opgedaan, profiteert men thans om de televisie dichter bij de algemeene toepassing te brengen

HOE WERKT DE TELEVISIE?

J-IlER moge — met een enkel woord — worden verteld hoe de televisie in principe werkt. Men zie hiervoor ook de teekening. Het licht van een uit te zenden voorwerp wordt door middel van een lens geprojecteerd op een plaat, die uit duizenden kleine foto-electrische cellen bestaat. Dit gebeurt in de iconoscoop (min of meer te vergelijken met de microfoon van de radio). Telkens wanneer een lichtstraal zoo'n cel treft verwekt zij een uiterst

kleine electrische lading. Deze ladingen veranderen het licht van het voorwerp in een stroom van electronen. Deze electronen worden via de antenne veranderd in electromagnetische golven. De antenne van het ontvangtoestel vangt de golven op, waarna ze omgezet worden in een stroom van electronen. Deze electronen worden door foto-electrische cellen weer omgezet in licht, dat het zelfde beeld geeft als het uitgezonden voorwerp.