is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1946, no 6, 21-09-1946

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Links: De clowns van het circus, het gezelschap Dubsky en Co.

CIRCUSKUNST TE GRONINGEN

OP BEZOEK BIJ MIKKENIE STRASSBURGER

Ongetwijfeld hebt ook U wel eens een voorstelling van een circus bijgewoond en in de meeste gevallen zult U zeggen: „Als het nog eens weer komt, ga ik er vast en zeker heen!"

Waarom gaat een mensch zoo graag naar 'n circus? Is het alleen maar om die clowns te zien, die zulke vreemde capriolen uithalen, altijd doen alsof ze tot niets in staat zijn en sj^eds weer laten blijken meer in hun mars te hebben dan menigeen zoo op het eerste gezicht denkt. Gaat U steeds weer heen, omdat U de paardendressuur zoo geweldig vindt, onder de bekoring komt van de prachtige gehoorzaamheid, de intelligentie van de edele viervoeters of vindt U het trapeze-werken zoo adembenemend, dat U — ondanks het heftig kloppen van Uw hart — steeds de weg naar het circus terug vindt? Misschien is het een of het ander, wellicht ook alles tezamen, dat U na afloop van de voorstelling doet zeggen: ,,'t Was toch weer geweldig!" Eigenlijk is een circus altijd „geweldig", want men ondergaat steeds weer de sensatie een bezoek te brengen aan een geheel andere wereld, een wereld waar ernst en vermaak, gevaar en behendigheid, kracht en lenigheid elkaar afwisselen. Het eene oogenblik rilt men van louter angst om de angstwekkende toeren, die hoog in den nok van dc circustent worden uitgevoerd, het andere oogenblik kijkt men vol bewondering en ontzag naar de prestaties van een leeuwen- of een paardentemmer. Een goed circus biedt- afwisseling, een zoo groot mogelijke verscheidenheid van nummers, die — door de snelheid, vtaarmee men de verschillende attributen opbouwt en afbreekt — haast in elkaar overgaan.

Mikkenie Strassburger is de pers goed gezind. We mogen gaan en zien waar en wdt we willen, zwerven dus over het heele terrein, nemen hier een kijkje in de stallen, waar de prachtige paarden van het circus verblijf honden, maken daar een praatje met een der artisten. Natuurlijk gaan we ook de fraaie Siberische koningstijgers van het circus bekijken. We zien er vijf liggen, doch drie komen slechts voor het voetlicht om het publiek te laten zien, dat ze heel wat geleerd hebben van hun dompteur HADADA, die met de beestjes omgaat als waren het schoothondjes. Ze eten echter heel wat meer dan deze aardige diertjes. Wist U dat deze „tijgertjes" 8 kg vleesch per dag verorberen? Dat wordt voor de 5 beestjes in totaal per jaar: een kleine 15000 kg!

Verheugd, dat het niet van onze bonkaart gaat, loopen we door en geraken bij de clowns, Daniël Dubsky en Co. Als we zeggen van de pers te zijn en graag een foto van het gezelschap zouden maken, deelt Dubsky ons mee, dat dat dan reeds de drie en vijftigste keer wordt sinds hun verblijf in Holland. Vanaf 20 April werken deze Deensche artisten nu bij Circus Mikkenie Strassburger en op onze vraag:

„Hoe bevalt het hier in Holland?", zeggen ze natuurlijk goed. Een van de heeren is een verwoed visscher en vraagt vervolgens naar een goed vischwater. Daniël lacht hem maar een beetje uit en heeft het over sardines in blik. Daniël houdt meer van postzegels verzamelen. De visscher blijft hieronder echter onverschillig en vraagt rustig verder over snoeken en snoekbaars.

Ondertusschen is reeds het tweede nummer van het programma begonnen. In groote spanning zitten de vele toeschouwers te kijken naar de adembeklemmende evoluties van Miss Cooky, die — hoog in de ; lucht — fantastische ringwandelingen maakt op een wijze, waarop een normaal sterveling z'n ochtend„ommetje" doet. Doch, terwijl aller oogen nog naar boven gericht zijn, is men op de begane grond reeds weer bezig de arena in gereedheid te brengen voor het volgende nummer: prachtige paarden vullen het midden van de groote circustent, kleine ponies vertoonen hun kunsten. Twee leden van de Strassburger-familie laten zien wat men met paarden kan bereiken! Tempo! Tempo! Alles moet snel gebeuren in een circus en.... alles gebeurt ook snel!

Daar is reeds het volgende nummer: de 2 Wilco's, die het publiek doen brullen van het lachen om hun dwaze capriolen. Zoo gaat het programma verder, als aan de loopende band. Na eenige paardennummers zien we het optreden van Original Tagore, ,.De levende vulkaan", met Indische Fakirkunst. Tagore slikt degens en spuwt vuur op een wijze, die de Vesuvius het schaamrood naar de kaken doet slaan. Dan komt William Wilke met 6 Zeeuwsche paardenkplossen.

Na afloop van de voorstelling hadden we een kort gesprek met den Heer Wilke. Hij vertelde ons nu reeds meer dan 55 jaar in het circusbedrijf te zijn. Als kleine jongen van 2'/2 ging hij reeds met de troep mee. Wilke heeft zich in 't bijzonder tot dieren aangetrokken gevoeld en heeft dan ook reeds van alles gedresseerd: paarden, leeuwen, kameelen, beren, die werkelijk verbazingwekkende staaltjes van dressuur laten zien. Muzzi, Lulu en Teddy hebben ongeveer een jaar werk gehad om hun kunsten onder de knie te krijgen. De dieren zijn niet erg verwend — al lusten ze dan ook graag een klontje — want ze eten even goed oud brood, sla, wortelen en appels als dunne zure soep, die ze kregen te eten gedurende de hongerwinter. Het circus stond toen in Rotterdam. Natuurlijk hebben ze liever lekkere gekookte rijst, maar „je moet je leeren aanpassen".

De pauze is op komst, doch.... eerst nog de wervelwind-acrobaten. En waarlijk, het kwartet-Grips doet haar naam eer aan. We voelen het op de eerste rij gewoon waaien, wanneer de drie heeren van het kwartet hét vierde lid — een kleine slanke blondine — over hun ruggen laten suizen.

Holland's Paardenglorie staat er met dikke letters in het programma en met recht. De directeur van het circus, de Heer Karei Strassburger, toont ons z'n prachtige 12 Friesche stamboekhengsten. Deze zijn inderdaad een lust voor het oog. Naast de prachtige dressuur valt de goede verzorging van de dieren op. Naar wij van den Heer Wilke vernamen worden in den winter altijd een paar van de dieren vervangen door nieuwe, die dan gedurende het stille seizoen in het dierenpark van het circus te Hilversum worden gedresseerd.

Als de clowns hun dwaasheden hebben vertoond, laten de 3 Bobby's ons zien, dat je met een touw nog heel wat meer kunt doen dan touwtje springen en knoopjes leggen. Het orkest doet de menschen uitgeleide , een menschenmenigte, die drommend door de uitgangen iets van de circussfeer mee naar huis neemt. Deze sfeer is het, die bijblijft — wellicht ongemerkt — en een volgende keer weer terugvoert naar het circus. A. B.

Hierboven: Karei Strassburger heeft zoo juist een van zijn paarden naar bed gebracht. Links onder: Hadada de tijgertemmer met een van zijn „lievelingen".' Rechts onder: William Wilke met drie van zijn kolossale Zeeuwsche paarden.