is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1948, no 24, 11-09-1948

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HJM. koningin Wilhelmina arriveert aan het Amstelstation te Amsterdam, waar zij wordt verwelkomd door mr. d'Ailly, burgemeester van de hoofdstad.

HAAR TAAK

HET NEDERLANDSE VOLK BEREIDDE KONINGIN WILHELMINA EEN ZEER LUISTERRIJK AFSCHEID

De koningin schrijdt langs de erewacht van studenten. Het prinselijk gezin staat gereed om de vorstin te verwelkomen

TOEN H.M. Koningin Wilhelmina op Maandag 30 Augustus op het Amstelstation te Amsterdam aankwam wachtte haar een ontvangst door duizenden en duizenden Amsterdammers, die uit alle delen van de stad toegestroomd waren. Ook langs de wegen, waarlangs de vorstelijke stoet trok, stonden ze rij na rij opgesteld. En daartussen stonden die talloze andere Nederlanders, die naar Amsterdam gekomen waren om hun koningin toe te juichen, geestdriftiger dan ooit.

Deze intocht immers was van 'n diepere betekenis dan de andere intochten, die Hare Majesteit in haar vijftig jarige regeringsperiode in de hoofdstad van het land gedaan heeft. Het was haar laatste intocht, een intocht ook, die een feestviering vooraf ging, zo laaiend van vreugde, zo getuigend van een diepe dankbaarheid en een verbondenheid met een vorstenhuis als wellicht nog nooit in de geschiedenis van een land is voorgekomen.

Nu heeft Nederland een nieuwe koningin, koningin Juliana. Nu zijn de vreugdevolle dagen van de feestweek geschiedenis geworden. Maar de duizenden die er bij waren zullen zich herinneren, nog jaren, hoe na lang wachten eindelijk een nieuwe koninklijke trein het Amstelstation binnenstoomde.

Toen reeds begon het gejuich van de duizendkoppige menigte, een gejuich waaraan geen einde meer scheen te komen en dat in een donderende ovatie lostbarstte toen Hare Majesteit eindelijk het station uitschreed. Daar stond zij toen, onder de gewelfde overkapping van het fraaie Amstelstation en luisterde zij naar de zanghulde, die haar door vijf zangverenigingen gebracht werd. Vol overgave zwaaide de dirigent, Fred Roeske, de dirigeerstok en hij ook was het die na deze zanghulde de dank voor alle zangers in ontvangst mocht nemen. En koningin Wilhelmina, zij was zichtbaar ontroerd door de enthousiaste ontvangst, die haar te beurt viel.

Een ontroering, die voortgekomen moet zijn uit de wetenschap dat de duizenden, die hier waren verzameld, eigenlijk de vertegenwoordigers waren van het gehele volk; een volk dat zij lief heeft en dat op zijn beurt haar lief hef ft. Hier manifesteerde zich duidelijker dan ooit de band van eenheid, die een volk met zijn vorstenhuis bindt, een band, die nooit verbroken zal kunnen worden.

Wat later is koningin Wilhelmina in de auto gestapt voor de tocht naar het paleis op de Dam, een ware glorietocht. die nimmer vergeten zal worden.

VOLBRACHT

De koninklijke auto bereikt na een zegetocht door de stad de Dam. De ovaties overstemmen het motor-gedaver.

Van het paleisbalkon nemen H.M. de koningin en het prinselijk gezin de hulde der menigte in ontvangst.