is toegevoegd aan je favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1949, no 2, 15-01-1949

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de microfoontechniek in het hoorspel betracht."

Zonder de waardering voor het hoorspel, zoals het zich ontwikkeld heeft, in twijfel te willen trekken kan men vaststellen, dat het publiek nog steeds om toneeluitzendingen vraagt.

Er wordt wel eens beweerd, en het zijn niet alleen leken die dit standpunt huldigen, dat men onder bepaalde omstandigheden en zeker voor het hoorspel aan dilettanten de voorkeur kan geven. Niets is echter minder waar. Ook voor het hoorspel is op de eerste plaats speeltalent vereist. Voorts moet de speler beschikken over een goede microfoonstem, groot concentratievermogen, zelfbeheersing, artistieke natuurlijkheid, eenvoud en een grote fantasie.

Wat het uitgezonden toneel betreft gelden vanzelfsprekend dezelfde maatstaven als voor het toneel zonder meer. Ieder toneelspel is echter niet voor uitzending geschikt. Het zijn zelfs weinig stukken die ervoor in aanmerking komen. „De Vreemde Bezoeker" was een uiterst gunstige keuze. Door zijn boeiende

myterieuze inhoud is het gevaar niet denkbeeldig dat men het naar te hoge maatstaven beoordeelt. Het stuk speelt zich namelijk af in het niemandsland tussen werkelijkheid en illusie, waar de Dood zijn scepter zwaait. Voor nagenoeg alle stervelingen heeft deze materie een geheimzinnige aantrekkingskracht. Zonder twijfel is de Italiaan Alberto Casella er meesterlijk in geslaagd ons dit niemandsland voor ogen te toveren, de nodige speelruimte overlatend aan onze eigen fantasie, die haar vleugels zo gaarne in dit land der geheimzinnige schaduwen uitslaat.

In het kort komt de intrigue van het stuk op het volgende neer: De Dood besluit enige dagen vacantie te nemen om als mens de levensvreugden te leren kennen. Hij vexmoedt dat deze de oorzaak zijn van de afschuw die de mensen voor de Dood koesteren. Hij kiest de woning van de Hertog I,amberto di Catolica, waar verschillende Engelse gasten bijeen zijn, uit, als milieu waarin hij als gewoon sterveling wil verschijnen zonder dat iemand, buiten de hertog, zijn identiteit zal vermoeden.

Hij verschijnt aan de hertog wanneer deze 's avonds laat alleen is.' In een boeiende dialoog aanvaardt de Hertog het voorstel van de Dood. In de gedaante van Prins Sirki de Vitalba Alexandri zal hij gedurende drie dagen zijn gast zijn en ook als zodanig moeten worden behandeld, zonder dit iemand van de huisgenoten of andere gasten iets van zijn lugubere identiteit mogen weten. Alleen op voorwaarde dat de Hertog over zijn afspraak met de Dood een volkomen stilzwijgen zal bewaren, garandeert de man met de zeis, dat niemand van het gezelschap iets zal overkomen.

Direct vanaf zijn entrée in de kleine kring genodigden oefent de charmante prins met zijn sprankelende geest een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de vrouwen uit Alleen de mannen kunnen een zekere achterdocht niet van zich afzetten en één van hen, Baron Cesarea vindt hem te internationaal georienteerd.

Prins Sirki vermoedt, dat vooral de liefde de sterkste kracht is die de mensen aan deze aarde bindt en hen de dood doet vrezen.

Hij benadert verschillende vrouwen

uit het gezelschap, maar vindt bij hen niet de liefde die hij zoekt. In meesterlijke dialogen analyseert hij hun gevoelens. Alleen bij de jonge Grazia vindt hij zijn gevoelens beantwoord. Op de laatste avond neemt hij deze mede de tuin in. Nu kan de Hertog niet langer zwijgen en vertelt zijn gasten wie zij de afgelopen dagen als gast in hun midden hebben gehad.

De catastrofe schijnt onvermijdelijk. De Hertog heeft zijn woord gebroken. Prins Sirki komt terug naar het huis en voert Grazia met zich mee.

Alle aanwezigen bezweren hem, bij de liefde voor hot jonge meisje, haar los te laten. Maar het is te iaat. De liefde van Grazia voor de prins is zo overweldigend dat zij zelfs niet terugschrikt als hij zijn ware gedaante openbaart. Prins Sirki neemt afscheidt en betreedt het bordes. Grazia volgt hem ... De aanwezigen zien haar gaan maar kunnen haar niet tegenhouden. Dan slaat de Dood met een haast teder gebaar zijn zwarte mantel om haar heen Hij heeft een liefde leren kennen, die zelfs door de dood niet vernietigd kan worden.

Kommer Kleun regisseert een hoorspel. V.l.n.r. Dogi Kugani, Péronne Hosang, Eva Janssen, Miep van den Berg en Kommer Kleijn. Hieronder: V.l.n.r. Miep van den Berg, Huib Orizanti, Eva Janssen. Annie van Ees en Rien van Noppen.

Vanuit de controlekamer geeft Kommer Kir iji' zijn aanwijzingen aan de spelers in dc studio terwij! Dick van Putten (hulpregisseur) voor de geluidsinmenging zorgt. Hieronder: Hoorspel ,,Lucas Hochstrasser" voor de microfoon. Staande V.l.n.r. Anny Setiuitema, Mela Soesman, Cor Hermus, Péronne Hosang en Bert Dijkstra.23