is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1949, no 9, 05-03-1949

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

A. De sluiswachter, die graag het grote moment van „Open die sluizen!" zou willen beleven, maar Wachten is vervelend, meneer," zei hü triest. — B. De schipper, die met verlangen de dag tegemoet ziet, dat het kanaal gereed zal zijn. Het scheelt hem tijd en sleeploon. — C. „Het werk is misschien afgelopen," zei hij. „Misschien... maar ik blijf optimist. Het belang van dit kanaal is zo groot, dat de hoge heren dat toch wel zullen inzien." — D. „Twee jaar zit ik met mijn zaak aan de sluis te wachten op de schippersvrouwen, die inkopen zullen komen doen. En waar zijn we nu en waar gaan we heen....? Prikkeldraad, meneer, prikkeldraad!"

der techniek, de vooruitgang van de scheepvaart zich aftekent. In het begin met scheepjes over de Zuiderzee de IJssel'op; later over de Amstel, de Weespertrekvaart, de Vecht, de Utrechtse grachten naar de Vaartse Rijn en nog later over het Merwede kanaal, dat bij Vreeswijk in de Lek uitkwam. Dat Merwedekanaal kon het ook niet houden tegen de steeds voortschrijdende eisen van snelheid in verkeer en goederenvervoer. De toestand met het kanaal werd critiek, men stak in de Kamers de hoofden bij elkaar. Plannen werden gemaakt en het plan van de (toenmalige) Hoofdingenieur van de Waterstaat, Ir. A. A. Mussert — had hij zich toch bij zijn vak gehouden! — werd door de regering als het beste aanvaard: er zou een waterweg worden gegraven van Amsterdam via Utrecht naar Wijk bij Duurstede, zodat men — zonder schutsluizen — een open vaarwater zou krijgen. Bij Wijk bij Duurstede zou men dan een grote sluis bouwen en het kanaal zou dan verder lopen naar Tiel, waar de tweede grote sluis was geprojecteerd voor de verbinding met de Waal.

Wij lezen in de Memorie van Toelichting van Maart 1930, dat de regering zeer wel doordrongen was van het geweldige belang van deze verbinding van Amsterdam door het achterland. In 1934 werd met het gigantische werk begonnen. „Zeven jaar zal het duren," voorspelde men, maar de oorlog maakte ook dit werk, waarvan de welvaart voor Amsterdam en daarmee voor millioenen Nederlanders afhing, onmogelijk. Utrecht-Vreeswijk was klaar, de Beatrix-sluizen aan de Lek werkten, maar de zo hoognodige verbreding van het kanaal naar Amsterdam en het gedeelte naar Wijk bij Duurstede en Tiel bleef liggen. De sluizen van Wijk bij Duurstede en Ravenswaay waren gereed gekomen; het binnensTüishoofd bij Tiel werd in de oorlog onder de moeilijkste omstandigheden voltooid. De bevrijding: Woningnood! De wederopbouw eiste op de eerste plaats het materiaal op. Toch. meende de toenmalige minister, Ir. Rïngers irr 1946 reeds, dat het werk opnieuw kon beginnen en trok voor dat jaar twee millioen uit. Zijn opvolger, Ir. Vos, was dezelfde mening toegedaan en voor 1948 werd 12 millioen op de begroting gezet. Datzelfde wilde men dit jaar ook weer doen — dacht men. De regering trok et zeven millioen af! „De verwachting, dat de scheepvaartverbinding van Amsterdam met de Bovenrijn omstreeks 1 Januari 1951 in gebruik zal kunnen worden genomen, kan door de noodzakelijke inkrimping van de uitgaven niet meer in vervulling gaan," lezen we in de Memorie van Toelichting.

BEZUINIGEN en nog eens bezuinigen. B. en W. van Amsterdam drukken het zó uit:-„Het is geen tijd om geld over de balk te smijten, maar dit werk is bijna klaar!" Dat wil dus zeggen, dat de vroede vaderen van onze goede oude hoofdstad op het standpunt staan, dal een werk, dat bijna klaar is en waarin al veertig millioen is gestoken, niet plotseling kan worden stil gelegd. Dat is juist. Behalve dit argument is er nog een tweede dat mogelijk nog klemmender pleit voor doorgaan met de werkzaamheden. De economische opbouw van Duitsland zal binnen afzienbare tijd eisen, dat dit kanaal er zijn zal, anders is Amsterdam gedoemd een haven te worden, die langzaam achteruit gaat. Amsterdam heeft een uitstekende zeeverbinding, maar de verbinding met het achterland is slecht. Een kind met een waterhoofd. Bij de vaart op Duitsland heeft Nederland met zijn machtige Rijnvloot, steeds de eerste plaats ingenomen. Moeten wij, met een onzer grootste havensteden, deze belangrijke voordelen prijs gaan geven? Als het kanaal niet voltooid wordt ziet de toekomst er donker uit. Alleen Rotterdam kan de aanvoer niet verwerken; Antwerpen en Hamburg zullen in betekenis -«tijgen en onze Rijnvloot zal voor een gedeelte werkloos worden.

De sluis bij Tiel. het baggerwerk in de Betuwe, kruising bij Houten-Schalkwijk en de verbreding van het stuk Amsterdam-Utrecht kosten offers,

Rechts: Af en aan gaan de schepen. Voorlopig nog opgehouden door de bruggetjes en de lange omweg, die ze moeten maken over Gorcum. —• „Sesam open U!" De machtige sluis bg Wgk bij Duurstede.